2024 Booker Prize kısa listesine kalan Jente Posthuma, Bunu Düşünmek İstemezdim’de yasın en sessiz hâlini anlatıyor. Dünyaya birlikte geldiğiniz ikizinizin siz kalırken gitmeyi seçmesi… Otuz beş yaşında hayatına son veren erkek kardeşin ardından anlatıcımız, çocukluk anılarıyla, çağrışımlarla ve eksik kalmış cümlelerle geçmişe dönüyor. Bunu bir gizemi çözer gibi değil, vedayı bir türlü tamamlayamayan biri gibi yapıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı da buydu sanırım, acıyı büyütmeden anlatması. Yas burada bağırmıyor, usul usul odalara siniyor. Posthuma’nın dili de tam buna hizmet ediyor, sakin ama sarsıcı.
Yalnız okurken beni rahatsız eden bir şey oldu. Anlatıcı, kardeşinin izini sürdüğünü söylese de hikâyenin merkezine sık sık kendisini koyuyor gibi hissettim. Hatta bir noktadan sonra intihar eden kardeş, kendi hikâyesinde yan karaktere dönüşüyor sanki. Onun zihninde daha fazla dolaşmayı isterdim.
Yine de duygusunu inceltmeden taşıyan, sessiz ama kalıcı bir roman. Bayılmadım belki ama uzun süre aklımda kalacağı kesin.
·
137 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.