“Terk edildiği zaman yaşam ne kadar da kırılgan oluyordu…”
Körlük tam da bu cümlenin içinde saklı aslında. İnsanların bir anda birbirine yabancılaştığı, korkunun merhametin önüne geçtiği bir dünyada; asıl körlüğün gözlerde değil, vicdanlarda başladığını anlatıyor. Kitap boyunca açlıkla, yalnızlıkla ve çaresizlikle mücadele eden insanların nasıl değiştiğini okurken, insan doğasının hem en karanlık hem de en gerçek hâliyle karşılaşıyoruz.
Ve anlıyoruz ki insanı ayakta tutan şey sadece görmek değil; birinin elini bırakmaması, hâlâ “insan” kalabilmesi…
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.