“Hiçbirimiz Masum Değiliz” merak uyandıran bir konuya sahip olsa da bende çok büyük bir etki bırakmadı. Raul Montanari’nin anlatımı akıcıydı ve kitap kendini okutuyor ama bazı yerlerde olaylar fazla uzadığı için tempo düştü. Özellikle karakterlerin iç dünyasına çok fazla odaklanılması bazen hikâyeyi ağırlaştırmış.
Kitabın en iyi tarafı insanların gerçekten tamamen iyi ya da kötü olmadığını göstermesiydi. Karakterlerin hataları, bencillikleri ve vicdan çatışmaları gerçekçi hissettirdi. Ama bazı karakterlerle bağ kurmakta zorlandım, bu yüzden yaşanan olayların etkisi bende tam oturmadı.
Gerilim ve psikolojik tarafı fena değildi ama daha vurucu bir final bekliyordum. Kötü bir kitap değildi, sıkılmadan okudum ama bitirdiğimde uzun süre aklımda kalan bir hikâye olmadı. Benim için ortalama bir psikolojik gerilim kitabıydı.