Suzan Defter, insanın kendi iç sesiyle ne kadar uzun süre yalnız kalabileceğini gösteren, sessiz ama derin bir roman. Ayfer Tunç bu kitapta büyük olaylardan çok kırılmış insanların iç dünyasını anlatıyor.
Roman iki farklı defter üzerinden ilerliyor. Aynı olaylara iki ayrı insanın gözünden bakıyoruz. Bu da okuru sürekli şu soruyla baş başa bırakıyor: “Gerçek hangisi?” Çünkü herkes kendi acısını, kendi yalnızlığını anlatıyor ama hiçbir hikâye bütünüyle masum değil.
Kitabın en güçlü yanı bağırmadan etkileyebilmesi. Gösterişli cümleler yerine gerçek duygular var. Özellikle yalnızlık, pişmanlık ve anlaşılamama hissi romanda çok ağır ama çok doğal işlenmiş. Suzan karakteri sadece bir kadın karakter değil; toplumun içinde görünmeden yaşayan, içten içe tükenen insanların temsilcisi gibi duruyor.
“Suzan Defter”, olay odaklı değil duygu odaklı bir roman. Bu yüzden hızlı değil, sindirilerek okunması gereken kitaplardan biri. Bitince insanda büyük bir şaşkınlık bırakmıyor belki ama sessiz bir iz bırakıyor. Bazı kitaplar bağırır, bazıları ise uzun süre insanın içinde konuşmaya devam eder. Bu kitap ikinci türden.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.