Evren ve İnsan
Sert bilim kurgunun saf dehası Arthur C. Clarke ...
Bazı kitapları okuyup bitirince elinizi kapağın üzerine koyar, derin bir nefes alır ve sadece düşünürsünüz. Benim için tam olarak böyle oldu. Rama'yla Buluşma, bilimkurgu edebiyatında "Sert Bilimkurgu" türünün en başarılı ve en görkemli örneklerinden biri kuşkusuz. İlk sayfalarında bile bunu hemen anlamak mümkün.
Kitabımızı elimize alır almaz bir kaç sayfa çeviriyoruz ve yolculuğumuz hemen başlıyor. Clarke bizi cevaplarla boğmuyor; her sayfa çevirişimizde soruların içine biraz daha çekiyor. Rama nedir, nereden geliyor, nereye gidiyor ve en önemlisi neler saklıyor? Bu sorular kitabın en cesur gücü. Evrenin bizim ufkumuzun ötesinde neler barındırdığını bize bu denli zarif yansıtan yegâne roman olduğunu söyleyebilirim.
Clarke'ın dili sade ve teknik görünse de soğukluğunun içinde inanılmaz bir şiirsellik gizli. Fizik yasaları bu şiirsellikte dekor değil, karakterin ta kendisi.
Karakterler derin psikolojik portrelere sahip değil; bunu kabul ederek okumak gerek. Ama Clarke'ın asıl karakteri zaten insanlık. Rama karşısındaki merakımız, korkumuz, küçücüklüğümüz — hepsi o sayfalarda nefes alıyor. Kaptan Norton'ın ekibiyle birlikte yürürken kendinizi gerçekten orada hissediyorsunuz; başınızı kaldırıp Rama'nın sır dolu dünyasına bakıyorsunuz.
Özetle Rama'yla Buluşma, evrenin ne kadar büyük, insanın ne kadar küçük olduğunu hatırlatıyor, ama bunu yaparken sizi küçük düşürmüyor. Aksine, o küçüklüğün içinde bile merak etme cesaretinin ne kadar değerli olduğunu gösteriyor ve "Türünün en iyilerinden" rafına ekleniyor. Kitabı kapatırken de akıllarda Clarke'ın tek bir sözü yankılanıyor:
"İki olasılık var: Ya evrende yalnızız, ya da evrende yalnız değiliz. İki olasılık da eşit derecede ürkütücü."
İyi okumalar...
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.