Azdahak benim için sadece tarihi bir roman olmadı. Kitabı okurken sürekli insanların neden değiştiğini düşündüm. Güç eline geçtiğinde mi insan bozuluyor, yoksa içinde zaten olan şeyler mi ortaya çıkıyor… Kitap boyunca en çok bunu hissettim.
Bazı yerlerde savaşları okuyorsunuz ama aslında insanların kendi içindeki savaşı daha ağır geliyor. Korku, hırs, susmak, kaybetme endişesi… Her karakter başka bir şeyi temsil ediyor gibiydi. Bu yüzden okurken sadece olayları değil, insanların neden o hale geldiğini de düşünüyorsunuz.
İskender Pala’nın dili zaten çok farklı bir atmosfer oluşturuyor. Ama beni etkileyen şey olaylardan çok kitabın verdiği histi. Sürekli yaklaşan bir karanlık vardı sanki. Sayfalar ilerledikçe insanın içini yoran ama bir yandan da merak ettiren bir tarafı oluyor.
Bence kitap en çok şunu anlatıyordu:
İnsan bazen kötülüğe bir anda dönüşmüyor, yavaş yavaş kendini kaybediyor.
Kitap bittikten sonra bile bazı düşünceler aklımda kaldı. Özellikle insanların sessiz kaldığında nelerin büyüyebileceği kısmı uzun süre düşündürdü beni.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.