Bazı kitaplar sadece okunmaz…
İnsanın içine yerleşir.
Değiştir tam olarak böyle bir kitaptı benim için.
Sayfaları çevirdikçe bir hikâyeden çok, insanın kendi içindeki karanlık koridorlarda yürüyormuş gibi hissettim. Geçmişin insanın omzuna nasıl çöktüğünü, suskunlukların bir evin duvarlarına nasıl sindiğini, bazen sevgisizliğin bağırmaktan daha yüksek ses çıkardığını çok derinden hissettiren bir romandı.
Kitap boyunca aklımda hep şu soru dolaştı:
“İnsan gerçekten değişebilir mi?”
Çünkü bazı yaralar çocukluktan gelir, bazı öfkeler nesilden nesile aktarılır. Ve insan bazen en çok kaçtığı şeye dönüşür. İşte bu kitap da tam olarak bunu anlatıyor bence; kırılmış insanların birbirini kırarak yaşamaya çalışmasını…
Kapaktaki saat metaforu, o eski anahtar ve “Değiştir.” kelimesinin sonundaki kırmızı nokta bile kitabın ruhunu taşıyor. Sanki küçücük bir detayla şunu söylüyor:
Bir insanın hayatı bazen tek bir anla değişebilir.
Ben bu kitabı okurken sadece karakterleri değil, insan psikolojisini, aile yaralarını, sessizliği ve değişmenin ne kadar zor olduğunu okudum. Bazı cümlelerin altını çizmedim çünkü direkt içime yazıldı.
Karanlık ama gerçek.
Yorucu ama etkileyici.
Sessiz ama çok şey anlatan bir kitaptı.
Bazı kitaplar bittiğinde kapağını kapatırsın.
Bazılarıysa bittikten sonra bile içinde açık kalır…
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.