Yazar:
Cemile Kurtaş
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Cemile kurtaş'ın okuduğum ilk kitabı. Genel olarak insanların geçmişte yaşadıklarının hayatlarını nasıl etkilediğini akıcı ve sade bir dil ile anlatmaktadır. Baş kahraman Agah ile iç dünyasının çatışmalarını severek okuyacaksınız.
Bazı kitapların mevsimleri vardır. Mesela Rus bir yazarın kitabını okuyacaksanız “ kışın” okuyun. En iyi o zaman kitaptan alacağınız verimi alır ne okuduğunu anlar sonra Dostoyevski’ye “yuh bir insana bu kadar isim mi verilir” demezsiniz
Bu kitabı da bahar aylarında okuyun. İster Nisan- Mayıs, ister Eylül- Ekim. Tam o havaların kitabı.
Yazarın kalemiyle ilk kez bu kitapla tanıştım. @cemilekurtas Ve iyi ki de tanışmışım.
Bu yıl Mayıs ayının son haftasını “ Milli Aile Haftası” olarak kutlayacağımız için kitabı bugün paylaşmak bana ayrı bir heyecan verdi.
Toplumun temel yapı taşını oluşturan “ aile” dediğimiz kavram kitapta vücut buluyor. Çocukluğumuzdaki bize sunulan hayat ve onunla başa çıkma becerimiz yada beceriksizliğimiz , anne - baba olduğumuzda tekrar gün yüzüne çıkarak bizlere bu kitapta ayna görevi görüyor.
Geçenlerde bir söze denk gelmiştim;
- Çocukken duyduğun “ sen yapamazsın” cümlesini susturmak için 30 yıldır herşeyi mükemmel yapamaya çalışıyorsundur ama hala o küçük çocuğu ikna edemedin.
diye işte kitapta bu tarz ebeveynlerin farkında olmadan açtığı yaralara travmalara şahit oluyorsunuz.
Öyle tek sefer de okuyup bitireceğiniz bir kitap değil. Dinlene dinlene okuyacağınız, arada kitabı yarıda bırakıp tavan seydereceğiniz, biraz içsel yolculuk, biraz melankolik, biraz psikolojinizi zorluyacak ama günün sonunda iyi ki okumuşum diyeceğiniz bir kitap.
Arşivinizde yer almasını dilerim. Aşağıya kitaptan sevdiğim sözlerden bir kaçını bırakıyorum.
Yoksulluğun çizgisinde duranların acısı, dile gelince hafiflemezdi.
Çünkü çoğu kimse parası olanın kusurlarını görmüyor, aksine karşılarında el pençe divan duruyordu.
İnsan, kendi içindeki tanığı kaybettiğinde her şey suç ortağı olurdu.
“İnsan geçmişinden kaçabilir mi, yoksa zaman herkesi aynı yere mi döndürür?"
Yıllar geçtikçe ebeveynlerinize benzediginizi düşünüyor musunuz hiç?Mesela kadınsanız annenize ,erkeksiniz babanıza ..Oysa ki küçükken onlar istemediginiz bir şey yaptığında "ben büyüyünce senin gibi olmayacağım "dedik hep degil mi ? Vallahi açıkçası ben yaşım ilerledikçe anneme benzediğimi görüyorum. Ona kızdığım, asla yapmayacağım dediğim çoğu şeyi de farkında olmadan yapıyorum..Çocuklukta yaşananlar asla bırakmıyor insanın peşini..
Sevilmemek ,anne tarafından verilen sevginin eksikligi ,babanın davranışları yıllar geçip, koskoca adam da olsan gelip buluyor seni ..
Agah da böyle bir adam ..İnşaat mühendisi olmuş .Evlenmiş iki çocuğu var .Ama çocukluğunun yüklerinden kurtulamamış.Alkol ,yalnızlık,işsizlik gibi problemleri yüzünden insan ilişkileri en alt seviyede. Asi onla uğraşmaktan,işlerle uğraşmaktan, çocuklarla uğraşmaktan hatta annesiyle uğraşmaktan bezmiş bir kadın.
Çocukları Ezel ve Erguvan evdeki bütün kavgaların, çekişmelerın maalesef ki şahidi...Öyle ki Ezel okuldan verilen ödev için çamurdan bir baba yapıyor.Tıpkı Agahın da çocukken yaptığı gibi ..
Agah babasından gördüklerini kendi oğluna yaşatmayacağına yemin etmiş ama daha beteri olmuş.Ama bir taraftan da kabul etmek istemiyor .Ona söylenen her sözü değiştir diyip duruyor. Bir de Renan var evde .Agah ın üniversiteden arkadaşı .Onlarla yaşıyor, her şeyine müdahale ediyor .
Ama sonunda ufak çaplı bir şok geçireceksiniz .
Aile içi travmalar maalesef ki çoğu zaman kuşaktan kuşağa aktarılıyor bir miras gibi ..Bazen bu kirası reddetmek gerekiyor anlaşılan.
Kitabın kapağı çok etkileyici gerçekten.
Saat ,zamanın ayırdığı iki insanı ve zamanda nasıl sıkışmışlık yaşandığını anlatan bir sembol .Akrepın sertliği iki insanın
Cemile Kurtaş 
Değiştir
Aile,çocuğun ilk deneyimlediği sosyal çevre.Sağlıklı bir aile yapısı,çocuğun duygusal ve sosyal gelişimi için önemli.Sevgi, şefkat, sıcaklık ve güven ortamı sağlayan bir aile, çocuğun özgüvenini güçlendirirken,duygusal dayanıklılığını da artırıyor.Aile içinde yaşanan olumsuz deneyimler, çocuğun psikolojik sağlığını ciddi şekilde etkiliyor.Çocuklukta aile yapısından kaynaklanan travmatik deneyimler, çocuğun duygusal, bilişsel ve davranışsal gelişimini cok etkiliyor.Travmatik deneyimlerle başa çıkmak için kullanılan olumsuz stratejiler, ilerleyen yaşlarda sorunlara yol açıyor bu da çocuğun genel yaşam kalitesini olumsuz etkiliyor arkadaşlar
İnşaat mühendisi olan Agah,babasından gördüklerini kendi çocuklarına yaşatmayacağına dair kendi kendine ne kadar söz vermiş bir baba olsa da maalesef verdiği sözleri bir türlü tutamazKarşısında ki kişiler ne söylerlerse söylesinler o hiçbir şeyi kabullenmez ve her söylenen söze emme basma tulumba gibi değiştir deyip durur
Agah ın işsiz oluşu ev halkını üzerken bir de evlerinde Agah ın üniversiteden arkadaşı Benan yaşar ve her şeye dahil olan biridir.Devamlı Agah ı kışkırtır.
Ama kitabın sonunda öyle bir şey var ki ben bunu tahmin etmiştim dedim kendi kendime.
Evli ve iki çocuk babası olan Agah ın,ömrü boyunca hiç sevilmemiş olması okurken benim yüreğime dokundu arkadaşlarSevgisiz bir çocukluk yaşayan Agah,işsiz kalınca alkol bataklığına yuvarlanır.Düşenin dostu olmaz derler ya bu yalnızlık onu iyice çıkmaza sokar.Eşi Asi de Agah ile uğraşmaktan yorulur.Eşi işsiz kalınca evin tüm maddi manevi yükü Asi nin omuzlarına yüklenir.Bir taraftan çocukların mesuliyetiyi bir taraftan evin mesuliyeti Asi yi cok yıpratır.
Çocukları Ezel ve Erguvan evdeki tüm huzurluklara,kavgalara sahit olması da içler acısı
Ezel in o gün
Agâh tek başına bir adamım, diye haykırırken aslında en kalabalık yalnızlığın içindedir. Âsi susar. Çocuklar kapı aralıklarında büyür. Ev, rakı kadehlerinin buğusunda yavaş yavaş erir. Ama mesele yalnızca bir adamın öfkesi değildir.
Mesele; bir bakışın körlüğü, aynada tanınmayan bir yüz, çamurdan yapılan bir baba…
”Ben babam gibi olamayacağım.” Bir çocuk bunu söylediğinde dünya gerçekten değişir mi? Yoksa akrep ile yelkovan sonsuza dek aynı kavgayı mı sürdürür?
Yazarın dili duygusal ve akıcı. Özellikle karakterlerin iç düşüncelerine yoğunlaşması kitabı daha etkileyici hale getiriyor. Hikâye, okuyucuya şu soruyu düşündürüyor:
“İnsan gerçekten değişebilir mi, yoksa sadece kendini mi kandırır?” Kısaca; duygusal, psikolojik ve düşündüren kitapları seviyorsan seni içine çeken, yer yer karanlık ama merak uyandıran bir roman diyebilirim.
Bu roman alkolün buğusuna, erkekliğin ezberine, suskun kadınların sabrına, baba gölgesinde ezilen çocuk kalbine ve değiştir diye haykıran bir ruhun paramparça yankısına ayna tutuyor. Kendinizi bir anlığına Ağah’ın yerine koyun. Ya da Ezelin. Ya da çamurdan yapılmış o toprak babanın…
Yazar ile tanışma kitabım oldu iyiki de kalemi ile tanıştım. Okuması zevkli çok güzel bir hikaye okudum. Yazarın dili duygusal ve akıcı. Duygusal , psikolojik ve düşündüren kitapları seviyorsanız tavsiye ederim.
İnsan gerçekten değişebilir mi, yoksa sadece kendini mi kandırır?
”Ve insan, bazen nefes aldığı hâlde tükenirdi.”
”Çünkü söylenmeyen her söz , söylenen sözlerin gölgesinden daha büyüktür.”
8/10
Beğendi
Cemile Kurtaş’la ilk tanışma kitabım oldu ve gerçekten kalemine tek kelimeyle mest oldum diyebilirim
Çok etkileyici bir aile dramı okudum. Kitap, bir ailenin sessizliğini nasıl bir yük gibi taşıdığını o kadar güzel anlatıyor ki... Ama beni asıl vuran şey, yazarın o keskin psikolojik gözlemleri oldu.
Özellikle Agâh karakteri çok etkileyiciydi ve ilginçti. Agâh’ın o iç dünyasındaki karmaşayı, 'değişmek' için çabalarken aslında kendi geçmişinin, yani o 'baba mirasının' içinde nasıl sıkışıp kaldığını görmek çok sarsıcıydı. İnsanın kendiyle ve geçmişiyle olan o sessiz savaşı, yazarın kaleminde adeta somut bir şeye dönüşmüş. Agâh'ı okurken sanki sadece bir kurgu karakterini değil, hepimizin içinde o belli belirsiz taşıdığı o 'değişme arzusunu' ve onun getirdiği o ağır sorumluluğu okudum.
Edebiyatın bu kadar derin bir psikolojik derinlikle buluştuğu kitapları seviyorum. Eğer siz de ailenin görünmeyen yaralarına ve insanın kendiyle olan mücadelesine dokunan metinlerden hoşlanıyorsanız, Cemile Kurtaş'ın bu kalemine mutlaka şans verin derim.
Puan vermedi
Bazen bir hikaye sadece bir ailenin yaşadıklarını anlatmaz.Bir çocuğun büyürken içinde biriken öfkeyi, sevgisizliği ve yıllar geçse bile kaybolmayan o eksiklik hissini anlatır.
Değiştir — Cemile Kurtaş
Kitap Agah’ın hayatı üzerinden ilerliyor. Çocukluğundan beri taşıdığı kırgınlıklarla yaşayan, öfkesini kontrol etmekte zorlanan ve kurduğu evin içinde bile kendini yalnız hisseden bir adam.Eşi Asi ise artık susarak ayakta kalmaya çalışan yorulmuş bir kadın.Çocukları Ezel ve Erguvan da o evin içinde yaşanan her şeyi sessizce içine atarak büyüyor.
Kitabın en güçlü tarafı bence tam olarak burada başlıyor.Çünkü Agah aslında bir zamanlar babası gibi olmamaya çalışan biri. Ama insan bazen kaçtığı şeye fark etmeden dönüşebiliyor.Yıllarca içinde biriken öfke, evgisizlik ve geçmişin yükü zamanla sadece kendisini değil ailesini de yormaya başlıyor.
O evin içindeki huzursuzluk çok gerçek hissettiriyor. Sürekli bir sessizlik var ama o sessizliğin altında kırgınlıklar,korkular ve yarım kalmış duygular birikiyor. Özellikle çocukların yaşadıkları insanın içine daha çok dokunuyor.Çünkü bazı çocuklar büyürken mutlu olmayı değil sessiz kalmayı öğreniyor.
Hazırsanız…
aynı evin içinde birbirinden uzak yaşayan insanların, kırılmış çocuklukların ve Ben onun gibi olmayacağım...diyerek büyüyen insanların hikayesine yaklaşabiliriz…
Belki de insanı en çok yoran şey geçmiş değildir…Geçmişin hâlâ insanın içinde yaşamaya devam etmesidir.
Değişim nerede başlar?
.
.
.
Yazarın kalemi ile tanışma kitabımdı ve şunu söyleyebilirim ki sarsıcı ve derin bir iz bırakıyor...
.
İnsanın hayatını kader mi belirler, yoksa kökleri mi? Köklerimizi, ait olduğumuz yeri değiştiremeyiz. Peki ya kaderimizi?
Garip ve Agâh bize bu soruların cevaplarını tüm gerçekliğiyle sunuyor: Zaman akıp gider, yelkovan da sürekli akrebin peşinden gider. Peki ya akrep? Ya yelkovan çocuklar akrep de zehirli kökleri temsil ediyorsa?
O zaman zamanı durdurmak mümkün mü?
.
.
Kitap, melankolik bir atmosferle sarıyor sizi. Bazen bir sessizlikte, bazen tek bir bakışta tüm gerçeklerle yüzleşiyorsunuz.
Karakterin psikolojik dönüşümünü adım adım izlemek büyük bir keyifti.
Yer yer tekrar hissi ve durağanlık dikkat çekse de bunun bilinçli bir tercih olup olmadığı konusunda kararsız kaldım.
Bu, soluksuz okuyacağınız bir kitap değil; aksine, sindirerek ilerlemeniz gereken bir hikâye. Ama bir kez başladığınızda elinizden bırakmanız da kolay olmayacak. ️
Merhaba kitapsever dostlarım
Kitabın Adı- Değiştir
Kitabın Yazarı- Cemile Kurtaş
Kitabın Sayfa Sayısı- 199
Zamanı geri alabikseydiniz, hayatınızda neleri değiştirirdiniz?
Bugün hem kapağıyla hem de ismiyle beni hemen içine çeken bir kitapla geldim. Yazarın dili sade ve akıcı. Ama bıraktığı etki oldukça etkileyici ve düşündürücü.
Zamanın akrabi ve yelkovanı arasında sıkışan hayatlar, verilmesi gereken zor kararlar ve “keşke”lerin gölgesinde şekillenen bir kurgu…
Değiştir romanı sadece bir hikaye anlatmıyor aynı zamanda okuyucuyu kendi geçmişiyle ve seçimleriyle yüzleştiriyor. Gizemli atmosferi ve ters köşeleri ile ben bu kitaba bayıldım.
Kendinizden bir şeyler bulacağınız, bittiğinde ise uzun süre etkisinden çıkamayacağınız bir hikaye…
Bu tarz kitap severlerin kesinlikle şans vermesi gereken bir eser okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar diliyorum
Kitaptan Alıntılar
”Yoksulluğun çizgisinde duranların acısı, dile gelince hafiflemezdi.”
”İnsan kendi içindeki tanığı kaybettiğinde her şey suç ortağı olurdu.”
”Ve insan, bazen nefes aldığı halde tükenirdi.”
.
.
.
.
.
.
#okudumbitti #kitap41 #kitapönerisi #değiştir #_dream_bookstore
Bazı kitaplar sadece okunmaz…
İnsanın içine yerleşir.
Değiştir tam olarak böyle bir kitaptı benim için.
Sayfaları çevirdikçe bir hikâyeden çok, insanın kendi içindeki karanlık koridorlarda yürüyormuş gibi hissettim. Geçmişin insanın omzuna nasıl çöktüğünü, suskunlukların bir evin duvarlarına nasıl sindiğini, bazen sevgisizliğin bağırmaktan daha yüksek ses çıkardığını çok derinden hissettiren bir romandı.
Kitap boyunca aklımda hep şu soru dolaştı:
“İnsan gerçekten değişebilir mi?”
Çünkü bazı yaralar çocukluktan gelir, bazı öfkeler nesilden nesile aktarılır. Ve insan bazen en çok kaçtığı şeye dönüşür. İşte bu kitap da tam olarak bunu anlatıyor bence; kırılmış insanların birbirini kırarak yaşamaya çalışmasını…
Kapaktaki saat metaforu, o eski anahtar ve “Değiştir.” kelimesinin sonundaki kırmızı nokta bile kitabın ruhunu taşıyor. Sanki küçücük bir detayla şunu söylüyor:
Bir insanın hayatı bazen tek bir anla değişebilir.
Ben bu kitabı okurken sadece karakterleri değil, insan psikolojisini, aile yaralarını, sessizliği ve değişmenin ne kadar zor olduğunu okudum. Bazı cümlelerin altını çizmedim çünkü direkt içime yazıldı.
Karanlık ama gerçek.
Yorucu ama etkileyici.
Sessiz ama çok şey anlatan bir kitaptı.
Bazı kitaplar bittiğinde kapağını kapatırsın.
Bazılarıysa bittikten sonra bile içinde açık kalır…
