Kitap yorumum
Veba
Puanım 10/10
DÜNYAYA DOKUNDU VE DÜNYA DEHŞETİ TANIDI...
Bazen bir kitap okursunuz ve sadece bir hikaye değil, bir kıyamet solursunuz. Mahşerin Dört Atlısı dünyaya geldi; Veba, Savaş, Kıtlık ve Ölüm. Ama onlardan biri, altın zırhı, melek gibi yüzü ve o mağrur ifadesiyle tam karşımızda duruyor: Fetheden Veba.
İnsanoğlu yüzyıllardır inşa etti, fethetti, doğayı kendine köle etti. Nehirlerden su çektik, şehirler kurduk, krallar ve kanunlar yarattık. Kendimizi dünyanın efendisi, her şeyin sahibi sandık. Ama unuttuğumuz bir şey vardı: Yarattığımız her şeyin bir sonu, her yükselişin bir düşüşü vardır. İnsanlık dünyayı bile bile mahvederken, Tanrı’nın habercileri sessizce aramıza sızdı.
Sara Burns, bu kutsal canavarı durdurmak için silahını ateşlediğinde, Veba’nın öldürülemeyeceğini bilmiyordu. Ama asıl yıkım, mermilerle değil, hislerle geldi. Sara’nın şu sözleri kalbimi sızlattı:
"Bu adam şimdiye kadar tanıdığım tüm erkeklerden çok daha kötüydü ve yine de onun yanında savunmasız hissediyordum."
Düşünün; bir yanda tüm sevdiklerinizi ölüme işaretlemiş bir felaket, diğer yanda ona bakmakta zorlanacağınız kadar nefes kesici, fazla asil ve fazla uğursuz bir varlık... Sara, dünyayı onun gazabından kurtarabilir ama bunun bedeli kendi kalbini feda etmektir. Korku ve nefret midesinde çalkalanırken, Mahşerin İlk Atlısı’na karşı hissettiği o çekimden kaçamıyor.
Veba’nın kadim sesi yankılanıyor: "Antik pazarlarda durdum, kalelerde, ara sokaklarda oyalandım... Binlerce insanın alnından öpüp her biriyle yattım." O, bizim tarihimiz, bizim günahımız, bizim sonumuz. Biz onu bir canavar olarak görürken; o, aslında bizim kendi ellerimizle hazırladığımız sonun bir yansıması.
Tanrı’ya olan inancı, insanlığın kibrini ve yıkımın ortasında yeşeren o "en güzel sefaleti" sorgulatan bir eser bu.
"Bu sefalet, Sara... Ama şimdiye kadar hissettiğim en güzel sefalet. Bitmesini istemiyorum."
Lütfen, rica ediyorum bu kitabı ve serisini okuyun! Bu sadece bir kurgu değil; ruhunuzu sarsacak, inançlarınızı ve insanlığı sorgulatacak bir başyapıt. Ben bu kitaba, Sara'nın o hüzünlü cesaretine ve Veba'nın karanlık asaletine resmen AŞIK OLDUM!
Sizce Aşk bu mu?
#veba1000Kitap
Veba
Puanım 10/10
DÜNYAYA DOKUNDU VE DÜNYA DEHŞETİ TANIDI...
Bazen bir kitap okursunuz ve sadece bir hikaye değil, bir kıyamet solursunuz. Mahşerin Dört Atlısı dünyaya geldi; Veba, Savaş, Kıtlık ve Ölüm. Ama onlardan biri, altın zırhı, melek gibi yüzü ve o mağrur ifadesiyle tam karşımızda duruyor: Fetheden Veba.
İnsanoğlu yüzyıllardır inşa etti, fethetti, doğayı kendine köle etti. Nehirlerden su çektik, şehirler kurduk, krallar ve kanunlar yarattık. Kendimizi dünyanın efendisi, her şeyin sahibi sandık. Ama unuttuğumuz bir şey vardı: Yarattığımız her şeyin bir sonu, her yükselişin bir düşüşü vardır. İnsanlık dünyayı bile bile mahvederken, Tanrı’nın habercileri sessizce aramıza sızdı.
Sara Burns, bu kutsal canavarı durdurmak için silahını ateşlediğinde, Veba’nın öldürülemeyeceğini bilmiyordu. Ama asıl yıkım, mermilerle değil, hislerle geldi. Sara’nın şu sözleri kalbimi sızlattı:
"Bu adam şimdiye kadar tanıdığım tüm erkeklerden çok daha kötüydü ve yine de onun yanında savunmasız hissediyordum."
Düşünün; bir yanda tüm sevdiklerinizi ölüme işaretlemiş bir felaket, diğer yanda ona bakmakta zorlanacağınız kadar nefes kesici, fazla asil ve fazla uğursuz bir varlık... Sara, dünyayı onun gazabından kurtarabilir ama bunun bedeli kendi kalbini feda etmektir. Korku ve nefret midesinde çalkalanırken, Mahşerin İlk Atlısı’na karşı hissettiği o çekimden kaçamıyor.
Veba’nın kadim sesi yankılanıyor: "Antik pazarlarda durdum, kalelerde, ara sokaklarda oyalandım... Binlerce insanın alnından öpüp her biriyle yattım." O, bizim tarihimiz, bizim günahımız, bizim sonumuz. Biz onu bir canavar olarak görürken; o, aslında bizim kendi ellerimizle hazırladığımız sonun bir yansıması.
Tanrı’ya olan inancı, insanlığın kibrini ve yıkımın ortasında yeşeren o "en güzel sefaleti" sorgulatan bir eser bu.
"Bu sefalet, Sara... Ama şimdiye kadar hissettiğim en güzel sefalet. Bitmesini istemiyorum."
Lütfen, rica ediyorum bu kitabı ve serisini okuyun! Bu sadece bir kurgu değil; ruhunuzu sarsacak, inançlarınızı ve insanlığı sorgulatacak bir başyapıt. Ben bu kitaba, Sara'nın o hüzünlü cesaretine ve Veba'nın karanlık asaletine resmen AŞIK OLDUM!
Sizce Aşk bu mu?
#veba·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.