Birbirini tanımayan bir çok insanın cezaevinde birbirlerinin hayatlarına dokunuşları anlatılıyor. Dışarıda olduğu gibi hapishanede de paranın büyük bir önemi olduğundan bahsediliyor.
Dostoyevski suçlu diye görülen kişileri aslında birer insan olduğunu, cani, hırsız, katil... de olsalar her birinin içinde bambaşka kırık taraflar olduğunu anlatıyor. Dostocuğum suçu övmüyor ama aynı zamanda insanı tek bir suçtan ibaret görüp yargılamıyor. Suçun altında bazen; yaşanamamış bir hayat, görülmemiş bir çocukluk, bastırılmış bir acı olabileceğini hissediyorsun. Dostoyevski'nin insan tahlilerini çok sevdiğim için yine keyif alarak okudum bu eserini de.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.