Savaş sonrasi travmalariyla birlikte bir kadinin aile hayatini monologlara dayanarak anlatan bir eser. Kitapta kisi isimlerinin olmamasi kahramanimizin etrafi algilamasiyla baglantili. Hayatinin en mutlu zamani buyukbanasiyla yasadigi zamanlar. Kahramanimiz evin çati katimda yapmaya calistigi kuş, bocek resimleriyle anilarini iç içe anlatiyor. Hayalinde eşi benzeri olmayan bir kuş çizmek istemesi metafor. Çati katinda gecmisini anlatan mektuplari okuyup bodrum katinda yakmasi da geçmiş-gelecek metaforu. Biraz Woolf esintisi hissettim, bilinç akisi tekniginden dolayi. Anlatimi ve tarziyla guzel bir kitapti.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.