“Seni tuttum, kendini bırakabilirsin, sorun yok.”
Yazardan okuduğum ikinci kitap oldu ve ilk kitap kadar bunu da sevdim. Zaten oldukça kısa bir novella ama kitabı bitirdiğimde aklımda ilk oluşan şey “Keşke biraz daha uzun olsaydı” oldu. Yazarın dilini gerçekten çok sevdim; okurken hem gülümsedim hem de hikâyenin o kısa ama etkileyici atmosferine kapıldım. Bir yandan “Acaba daha uzun bir roman olsaydı nasıl olurdu?” diye düşündüm, bir yandan da belki de yazar tam olması gerektiği kadar kısa ve vurucu bir hikâye anlatmak istemiştir diye düşündüm. Hâlâ emin değilim. Konusuna gelirsek; Noah mezarlıkta çalışan bir adam ve Sevgililer Günü gecesinde, lise arkadaşı aynı zamanda yıllarca platonik şekilde âşık olduğu Emma’nın yeni kapatılmış mezarından sesler geldiğini duyuyor. Sonrasında Emma’nın aslında ölmediğini, kocası tarafından tuzağa düşürülüp diri diri gömüldüğünü öğreniyoruz. Hikâye tam olarak burada başlıyor. Noah’ın Emma’ya olan hisleri çocukluk yıllarına dayanıyor ama ona hiçbir zaman açılamıyor. Emma ise lise biter bitmez sorunlu bir evlilik yapıyor; zaten kocasının yaptıklarından bunun ne kadar kötü bir ilişki olduğu anlaşılıyor. Kitap tam Sevgililer Günü’nde ya da yaz akşamlarında okunacak, akıp giden romantik-gerilim tarzı çerezlik bir hikâyeydi. Kısa sürede okuyup atmosferine kapılmak istiyorsanız kesinlikle tavsiye ederim.
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.