Hayvan Çiftliği Kitap Yorumu!
George Orwell, Hayvan Çiftliği eserinde Sovyet Devrimi’ni ve Stalin dönemini bir fabl aracılığıyla eleştirir. Kitapta Beylik Çiftliği’nden bahseder. Bu çiftlikte hayvanlar her gün çalışır, ancak emeklerinin karşılığını alamadıklarını düşünürler. Çok çalışır ama az yerler. Domuzlardan biri olan Koca Reis, ölmeden önce gördüğü rüyayı anlatır ve hayvanlara umut aşılar. Hep birlikte coşkuyla İngiltere’nin Hayvanları şarkısını söylerler.
Bu coşkulu günlerden sonra hayvanlar ayaklanır ve çiftlik sahibi insanı kovarlar.
Ayaklanmanın ardından çiftlikte insana dair hiçbir şey kullanılmaz. Artık hepsi eşittir. En zeki hayvanlar olan domuzlar lider seçilir. Snowball ve Napoleon öne çıkan liderlerdir. Her hayvan yapabildiği işe göre değer kazanır ve ilk başta herkes eşit haklara sahip gibi görünür. Ancak zamanla domuzların ayrıcalıkları artar.
Domuzlar manipülatif davranırken diğer hayvanların saflığı ve sorgulamaması bu düzenin fark edilmesini engeller. Başlangıçta güya özgürlük ve eşitlik için başlatılan devrim, yavaş yavaş baskıcı bir düzene dönüşür.
Napoleon iktidarı tamamen ele geçirir ve Snowball’u hain ilan ederek çiftlikten kovar.
Hayvanlar çiftliği dış tehditlerden korumak için savaşır, daha çok çalışır ve her şeyi çiftliğin iyiliği için yaptıklarını düşünürler.
Ancak domuzların planları bambaşkadır. Onlar giderek lüks içinde yaşamaya başlar.
Başta “Bütün hayvanlar eşittir” yazan yedi emir zamanla değiştirilir ve sonunda “Bütün hayvanlar eşittir, ama bazıları daha eşittir” haline gelir.
Hayvan Çiftliği, devrimlerin ve ideallerin, güç elde etme hırsı söz konusu olduğunda nasıl yozlaşabileceğini çok etkileyici bir şekilde ortaya koyuyor. Kitabın sade ve akıcı bir dili var. Her ne kadar doğrudan Sovyetler’i eleştirse de, aslında tüm yozlaşmış yönetimlere karşı evrensel bir eleştiri niteliği taşıyor. Muhtemelen çoğunuz bu kitabı okumuşsunuzdur; fakat hâlâ okumayanlar için kesinlikle tavsiye ederim.
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.