Kadınlar Ormanı ilk bakışta derinlikli ve sembolik bir anlatım vaat ediyor ama okuma ilerledikçe metin fazlasıyla ağır ve yorucu bir hâl alıyor. Özellikle dilin sürekli kapalı, dolaylı ve düşünce akışı şeklinde ilerlemesi kitabı akıcı olmaktan uzaklaştırıyor.
Karakterlerin iç dünyası yoğun biçimde anlatılıyor ancak olay örgüsü geri planda kaldığı için bir noktadan sonra tekrar hissi oluşuyor. Diyalogların azlığı ve anlatımın sürekli iç monolog üzerinden ilerlemesi de tempoyu düşürüyor. Bu yüzden özellikle sürükleyici bir roman beklentisiyle okuyan biri için kitap oldukça sıkıcı gelebilir.
Kitabın en güçlü yanı edebi dili ve metaforları olsa da anlatımın aşırı soyut olması okuyucuyla mesafe oluşturabiliyor. Bazı bölümlerde ne anlatılmak istendiğini anlamak için tekrar okumak gerekiyor ve bu durum okuma keyfini azaltıyor.
Kısacası, edebi dili güçlü ama akıcılığı düşük bir kitap. Daha hareketli, olay merkezli ya da duygusal bağ kurması kolay romanlar seven okuyucular için yorucu ve sıkıcı bulunabilecek bir eser.