·128 syf.····Okunma: 13 Mayıs 2026 23:47 Bazı kitaplar insanın içine işler, bazılarıysa sadece karanlığını gösterip sessizce uzaklaşır.
benim için ikinci gruptaydı.
Roman, toplumla bağ kuramayan ve giderek kendi iç dünyasında kaybolan bir adamın yaşamını anlatıyor. Osamu Dazai’nin satırlarında yoğun bir yabancılık hissi var; insanlardan uzaklaşan, kendine bile ait hissedemeyen bir ruhun iç sesi…
Kitabı okurken zaman zaman o kırılganlığı hissettim ama çoğu yerde anlatıcının dünyasına tam olarak yaklaşamadım. Belki de bu romanın etkisi tam olarak burada saklıdır: Her okuru içine almıyor, bazılarını yalnızca uzaktan izlemeye bırakıyor.
Yine de kitabın dürüstlüğünü inkâr etmek zor. İnsanın en saklı taraflarını süslemeden anlatması, rahatsız edici olduğu kadar edebî açıdan da güçlüydü. Bazı cümlelerin altını çizme isteği uyandıran bir tarafı vardı ama bitirdiğimde çok sevdiğim bir kitap olduğunu da söyleyemedim.
Yine de uzun süre aklımdan çıkmayacağını biliyorum. Çünkü bazı kitaplar hayran bırakmaz; sadece iz bırakır.