Kardeş Katilleri, savaşın insan ruhunda açtığı yaraları anlatan güçlü bir romandır. Nikos Kazancakis, Yunan İç Savaşı’nı yalnızca siyasi bir çatışma olarak değil, insanların birbirine ve kendi vicdanlarına yabancılaşması olarak ele alır. Aynı köyde yaşayan insanların ideolojiler yüzünden düşman hâline gelmesi, romanın en trajik yönünü oluşturur.
Kitabın merkezindeki Papaz Yanaros karakteri, barışı korumaya çalışırken kendi oğlunun savaşın diğer tarafında olması nedeniyle büyük bir vicdani çatışma yaşar. Bu durum romanı sıradan bir savaş hikâyesinden çıkarıp insanın ahlak, inanç ve merhamet üzerine sorgulamasına dönüştürür.
Kazancakis’in dili yoğun ve şiirseldir. Roman zaman zaman ağır ilerlese de güçlü atmosferi ve psikolojik derinliğiyle etkileyici bir okuma sunar. Yazar, hiçbir tarafı tamamen haklı göstermeden savaşın herkesi yıprattığını anlatır.
Kitabın içinde Türklerden de bahseder. Bunu da şuna bağlıyorum; Yunan toplumunun geçmiş hafızasını ve kimlik algısını göstermek için. Çünkü Kazancakis, Osmanlı geçmişinin ve Türk - Yunan çatışmalarının insanların zihninde hala canlı olduğunu hissettiriyor. Milliyetçi bir düşmanlık kurmak için yaptığını düşünmüyorum, daha çok toplumun taşıdığı tarihsel yükü göstermek amacıyla Türklerden bahsediyor. Eskiden ortak bir düşmana karşı aynı tarafta duran insanlar artık birbirlerini öldürüyorlar. Bu da iç savaşın ne kadar yıkıcı olduğunu daha güçlü hissettiriyor. Toplum için en ağır savaş, dışarıya karşı verilen değil, kardeşin kardeşe karşı yaptığı savaştığı iç savaşı dolaylı yolla aktarmıştır. Ama bence her ne olursa olsun iç - dış farketmeksizin savaş savaştır.
Sonuç olarak Kardeş Katilleri, savaşın yalnızca bedenleri değil insanın vicdanını da yok ettiğini gösteren karanlık ve düşündürücü bir romandır.
Keyifli okumalar...
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.