·192 syf.····Okunma: 11 Mart 2026 15:58 Bazı kitaplar sürükler, bazıları ise insanın içine çöker. Kralın laneti ikinci türden. Okurken her sayfada rahatsız hissetmek istiyorsanız bu kitap tam size göre.
Kapaktaki renkler bile masum değil.De Stijl sanat akımının kurucularından Hollandalı ressam Piet Mondrian'ın eserlerine gönderme gibi geldi. Neoplastisizmi benimseyen ressam eserlerinde beyaz zemin üzerine enine ve boyuna siyah ve 3 ana rengi kullanır. Kapak görseli de ressamın eserlerine benziyor beyaz zemin hariç.
Benim yorumuma göre kırmızı, Joseph'i temsil ediyor. Dışarıdan sakin görünse de içinde çatışmalar var. Sanki kırmızı onun duygusal patlamasını gösteriyor.
Siyah, Abel'i temsil ediyor. Görselde siyah çizgi dağınık ve kırmızın içine doğru nufüz etmiş şekilde. Bu da Abel'in etkisi işe Joseph'in karanlık yüzünü ortaya çıkarıyor. Karanlığı,korkuyu, bilinmemezliği gösteriyor.
Sarı, Dr.Ericsson'u aynı zamanda mantığı temsil ediyor. Olaylara karşı duygusal yaklaşmıyor, mantıklı bir duruş sergiliyor.
Mavi, Diana'yı yani huzuru temsil ediyor. Kitapta da görüyoruz ki Diana hep güvenli liman. İnsani ve duygusal dengeyi temsil ediyor.
Kapak o kadar zekice kurgulanmış ki romandaki psikolojik güç dengesini okuyucuya daha ilk başta belirtiyor.
Rahatsızlık hissi yanı sıra Habil ve Kabil hikayesi okuyoruz sayfalarda. İnsanın içindeki kötülüğün dışarıdan değil, kendi doğasından kaynaklandığını görüyoruz. Ve sonuç olarak insan kendi zihninin kralın olduğunu sanır ama kendi karanlığı tarafından lanetlenir.
Karakterlerin gerçek olduğunu düşünmüyorum. Sanki Joseph şizofreni ve hepsini kafasında kuruyor gibi. Kitapta bahsedilen doğa ve ormanın da aslında Joseph'in bilinçaltı olduğuna dair izlenimlerim oldu. Kısa ve sert etkili bir kitaptı. Okuyanları yorumlara beklerim