Karşıma çok akıllı insanlar çıktı.
Az cahilleri de ayıklayınca şunu fark ettim:
zeka, insanı etkileyebilir ama karakter insanın içinde kalır.
Çünkü bazı insanlar konuşurken hayran bırakır,
bazıları sustuğunda bile güven verir.
Ve insan bir yerden sonra;
kendisini yoran parlak zihinlerden çok,
ruhunu incitmeyen olgun kalpleri seçiyor.
En zor eleme cehalet değildi zaten;
kibirle zekânın aynı bedende büyümesiydi. A.ka