Bazı kitaplar vardır, okunur biter.
Bazı kitaplar vardır, insanın içine çöker.
İşte Sabahattin Ali’nin "Yeni Dünya" isimli kitabı tam da böyle...
83 yıl önce yazılmış bir kitap, ama insan okurken o zamandan günümüze değişen pek bir şey yok diye düşünüyor.
Yıllar değişmiş...
İktidarlar değişmiş...
Ama insanın insana yaptığı kötülük ve zulüm hep aynı kalmış.. .
Yoksul hâlâ yoksul.
Güçsüz hâlâ çaresiz.
İnsan hâlâ yalnız....
Sabahattin Ali, kitabın içindeki öykülerin her birinde, yaşadığımız coğrafyanın çıplak gerçeklerini bir tokat gibi yüzümüze vuruyor sanki...
Mesala "Ayran" öyküsünde küçücük bir çocuk üzerinden Türkiye’nin yoksulluk tarihini anlatıyor. Öyle bir anlatıyor ki, insanın boğazına yumruk oturuyor.
Bir başka öykü "Hasanboğuldu” deseniz… Bir halk efsanesini ele alıp toplumsal kurallar, kültürel farklılıklar ve katı töreler nedeniyle trajediyle sonuçlanan imkansız bir aşkı anlatıyor.
"Isıtmak İçin” isimli öyküde ise hasta çocuğunu korumaya çalışan yoksul bir annenin yaşam mücadelesini ve toplumun bu duruma duyarsızlığını yalın ama sarsıcı bir dille anlatıyor Sabahattin Ali...
Kitaba ismini veren " Yeni Dünya" öyküsünde ise köy köy dolaşıp halk oyunları oynarak geçimini sağlamaya çalışan bir kadının yaşam mücadelesi anlatılır. Öykünün en çarpıcı yönlerinden biri, dışarıdan bakıldığında eğlenceli görünen bir halk oyununun arkasında yaşanan acıyı, çaresizliği, yoksulluğu ve sömürüyü göstermesidir.
O yüzden "Yeni Dünya" sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda bu toprakların bir röntgeni ve gerçeğidir. İnsanın içini titreten bir Anadolu fotoğrafıdır.
Bugün televizyonlardaki sahte gündemlerle meşgul olmak yerine, kendinize bir iyilik yapın ve alın bu kitabı okuyun. Okuyun ki unuttuğumuz o vicdan duygusunu, kaybettiğimiz o insanlığı yeniden hatırlayın.
İyi okumalar.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.