SIRÇA KÖŞK
(Öykü-Masal)
Sabahattin ALİ
1907-1948 arasında yaşamış toplumsal gerçekçi sanat akımının önemli temsilcilerinden olan yazar Sabahattin Ali tarafından kaleme alınmış ve yayımlandığı dönemde çabucak yasaklanmış ve tartışmalara konu olmuş toplumsal gerçekçi öykü ve masallardan oluşmuş Sırça Köşk isimli eseriyle devam ediyoruz.
Sırça Köşk doğal hayattan koparılan insan türünün içine kendi eliyle düştüğü çıkmazdan çıkışı anlatan ve biraz da sosyal adalet duygusunu, sınıfsal yapının olmadığı mutlu mesut kadim dönemlerin anlatıldığı güzel ve değerli bir kitap.
Sırça Köşk kitabın sonuna konulmuş ama kitaptaki tüm öykü ve masalların metaforu gibi duran bir masal.
Sırça Köşk devletleri yöneten elitlerin toplumu sömürmeye dayalı egemenliklerini eleştiren ve sömürü düzenlerini eleştirerek güçlü gibi duran bu yapıların toplumsal uyanışla birlikte artık prangalarından başka kaybedecek başka bir şeyi olmayan en çok ezilen insanların camdan köşklerini nasıl başlarına yıktıklarını anlatan çok çok güzel bir masal. Ama masal da değil hani, kanlı canlı bu günü anlatan modern bir masal ya da gerçekçi bir masal tadında hikaye denilebilir.
Sırça Köşk’te okumamız gereken şu:
Yönetenler kendilerini çok gerekli gibi topluma kabul ettirir ve sürekli bunu telkin ederler. Toplum da buna inandığı için hükümdarlıklarını katmerli hale getirirler. Topluma taşımakta zorlanacakları maddi yükümlülükler getirirler. Öyle bir noktaya gelirler ki artık toplumun tüm mal varlığına el koyarlar. Toplumda huzursuzluk artar ve artık kaybedecekleri bir şeyleri kalmayan en alttaki ezilen insanlar ayaklanıp kurulan yapay egemenlikleri yıkarlar ve kadim dönemdeki mutlu mesut, paylaşıma dayanan dönemlerine dönmeye başlarlar.
İşte önemli alıntılar:
Dünyada kötülüklerin çoğu, korkan insanlardan gelir.
İnsanlar alıştıkları felaketi, değiştirecek cesaretten daha güvenli bulurlar.
Bir insanın değeri, korkuları kadar küçülür.
Kuvvet, karşısında boyun eğenler oldukça büyür.
Yalan, ona inanacak insanlar bulunduğu müddetçe yaşar.
Bazı insanlar düşünmemek için yaşamayı tercih eder.
İnsanlar hakikatten çok, rahatlatıcı masalları severler.
Zulüm, yalnız zalimlerin değil; susanların da eseridir.
Aç kalan insan ekmekten önce adalet ister.
Korku yayıldığı zaman, en önce akıl susar.
İnsanlar bazen kendi zincirlerini kendileri taşırlar.
Bir şeyi erişilmez göstermek, onu güçlü göstermenin en kolay yoludur.
Haksızlık karşısında sessiz duranlar, sonunda o haksızlığın içinde yaşarlar.
İnsanı yöneten çoğu zaman gerçekler değil, inanmak istedikleri şeylerdir.
Bir düzeni ayakta tutan taşlar değil, ona boyun eğenlerdir.
Bazı köşkler camdan değil, insanların korkularından yapılır.
Okunacak güzel bir kitap.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.