“Pes Etme Mucizeler Yolda” benim için sadece bir kişisel gelişim kitabı değildi. Bu kitabı üniversite yıllarımda okumuştum ve sanırım tam da okumam gereken zamanda karşıma çıkmıştı O dönem gelecek kaygısı, sürekli bir yerlere yetişme hissi, kendini başkalarıyla kıyaslama… Hepsi insanın omzuna ağır geliyor. Kitabı okurken ilk defa biri bana “biraz yavaşla, her şey zamanında olacak” diyormuş gibi hissetmiştim.
Kinsun’un dili çok sade ama bazı cümleleri gerçekten insanın içine işliyor. Öyle büyük büyük motivasyon konuşmaları yapmıyor. Daha çok seni anlayan biri gibi yazıyor. Bu yüzden samimi geliyor zaten. Kitabı okurken sürekli altını çizdiğimi hatırlıyorum. Bazı sayfalarda durup uzun uzun düşündüğüm olmuştu. Çünkü insan bazen en çok da kendine karşı acımasız oluyor…
En sevdiğim yanı ise umut verirken bunu zorlamadan yapmasıydı. “Her şey mükemmel olacak” demiyor ama yaşadığın kötü günlerin sonsuza kadar sürmeyeceğini hissettiriyor. Özellikle üniversite döneminde insan kendini çok kaybolmuş hissedebiliyor. Geleceğini düşünmekten bugünü yaşamayı unutuyor. Bu kitap bana biraz nefes alma hissi vermişti
Bazı alıntılar hâlâ aklımda:
“Geç kalmadın. Erken de değil. Tam olman gereken yerdesin.”
“Her şeyin bir zamanı var ve bazen hayat seni beklemediğin yere götürür.”
“Belki de yorulman gerekiyordu, kendini yeniden bulabilmen için…”
“İnsan en çok kendine inanmayı unuttuğunda kaybolur.”
Kitabı bitirdiğimde içimde garip bir huzur kalmıştı. Böyle insanın sarılıp ağlamak istediği zamanlarda iyi gelen kitaplardan biri benim için. Aradan zaman geçse bile kapağını görünce bile o dönemlerimi hatırlıyorum…
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.