Feniçka'da anlatılmak istenen şeyin uzun süre etkisinde kaldım. Feniçka ve ilişkileri üzerine düşündüm. Bizzat ben hayatta ne istiyorum istediğimi sandığım şeyleri istiyor muyum? Bana ait olmayan düşüncelerim, aslında beni mutlu etmeyecek hayallerim başkaları ne düşünür diye hareketlerim üzerinde kontrolüm mü var?
Feniçka'da aşkı masaya yatırıyor ve adeta açık ameliyat ediyoruz. Kadınların daha yeni yeni üniversitelere girdiği bir dönemde bu erkek egemen alanlarda kendine bir yer edinmeye çalışan ve bu sırada toplumdaki yeri, ilişkileri ve kadınlığı üzerinden pek çok kimlik çatışması yaşayan Feniçka'yı okuyoruz.
Çok yakın zamana kadar kadınların evlilik dışında hayatta ilerleyebileceği hiçbir yol yoktu. Ya doğduğu evde yaşar ve ölür ya da evlenir ve kocasının evine geçerdi. Ya birinin kızı/kardeşi ya da birinin karısı olacaktı. Kadın için biçilen geleneksel bir hayat ve bu hayata sahip olabilmesi için nasıl davranması neyi yapması neyi yapmaması gerektiğini söyleyen katı kurallar vardı. Var olmak, kadın olmak; olman söylendiği gibi olmaktan geçiyordu.
İnsan hakları konusundaki gelişmelerle bu durum biraz değişmeye başladı. Kadınlar daha ileri seviyede eğitim alabilmeye daha çok çalışma hayatında olmaya başladı. Erkeklerle aynı şeyleri öğrenip aynı yerlerde çalışabildikçe geleneksel roller dışında farklı yollar da oluştu. Ancak toplumsal normlar ve bir kadından beklenenlerin değişmesi için daha hala zaman vardı.
Kitap da bu kırılma döneminde geçiyor. Feniçka'da üniversitelerdeki erkeklerle dolu sınıflarda okuyarak mezun oluyor. Daha çok erkeklerle arkadaşlıklar ediyor kimisiyle romantik ilişkiler yaşıyor. Ve onu kendine has yapan bir özelliği var o da hayatını kimin ne düşüneceğini düşünerek yaşamıyor. Daha da önemlisi düşüncelerinde de kendine kalıp yargılardan parmaklılar örmüyor.
Kimse kim olmaları gerektiğini söylemediğinde kadınlar kimdir? Erkeklere atfedilen özellikler arasında salt insani kadınlara da ait şeyler olabilir mi? Bir kadın öğrenmeye, okumaya, düşünmeye düşkün evliliğe karşı isteksiz olamaz mı? Benzeri pek çok soruya sizi maruz bırakıyor kitap.
Her haliyle bence önce cesur bir kitap. Sonra düşündürücü ve kafa açıcı. Yazar aklındakilere sözcüklere güzel döküyor. Ve kitap genel anlamda Feniçka ile arka kapaktaki karakterin diyalogları üzerinden ilerliyor. Karakterle beraber Feniçka'yı anlamaya çalışıyoruz.
Ben bayağı sevdim. Feniçka Salome'den bağımsız bir karakter değil. Aksine Salome söylemek istediklerini söyletmek için Feniçka'yı yazmış. Feniçka Salome, Salome de Feniçka bir noktada bence.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.