#okudum #roman #kitapöneri #kitapyorumu #morsandıktakiyazılar #Wonder #okumalı
Kitap Adı: Wonder - Mucize
Yazar Adı: R. J. Palacio
Çeviri: Berna Sirman
Sayfa Sayısı: 336
Kitap Türü: Roman
Değerli Okur, ben yine bir kitapla geldim
Spoiler vermek gibi olmasın ama kitap öyle güzel ki...
İsmi gibi mucize dolu. İsmi gibi mücadele dolu
Hikayesine gelince Augustun hikayesine konuk oluyorsunuz. Öyle sıradan değil Augustun hayatı. Onun ruhu da sıradan değil.
Sadece bir çocuğun hikâyesi değil; insanların birbirini nasıl gördüğünün, nasıl yorumladığının ve nasıl anlamlar yüklediğinin hikâyesi bu.
Kitabı okurken şu cümle aklıma geldi: "Herkes aynı yere bakar ama herkes aynı şeyi görmez; derine bakan derini alır, yüzeyde kalan ise sadece baktığını sanır."
Gelelim hikayeye:
August’ın yaşadığı en büyük zorluk, fiziksel durumu değil insanların onu algılama biçimidir. Bakışlar, fısıltılar, çekingenlikler ve bazen iyi niyetli ama yanlış davranışlar.
Hepsi onun dünyasını şekillendirir. Çünkü insan, sadece ne olduğuyla değil, nasıl görüldüğüyle de yaşar.
Kızkardeşi Via’nın hikâyesi ise görünmeyen bir dengeyi anlatır. O, August’ın etrafında dönen dünyanın içinde kendi yerini bulmaya çalışan sessiz bir sestir. “O sağlam durmazsa gerisi yıkılır” hissi, aile içindeki duygusal yükün ne kadar hassas olduğunu gösterir. Sevgi vardır ama aynı zamanda görünmeyen bir yorgunluk da.
Anne figürü ise bu hikâyenin sessiz omurgasıdır. Sürekli güçlü durmak zorunda kalmak, dışarıdan bir dayanıklılık gibi görünse de içeride yorucu bir yük taşır. Güç, burada sadece ayakta kalmak değil; aynı zamanda dağılmamayı seçmektir.
Kitap boyunca en net hissedilen şey şudur:
Kimse tek bir duygudan ibaret değildir. Ne August sadece “farklıdır”, ne Via sadece “fedakâr”, ne de anne sadece “güçlü”.
Herkesin içinde hem eksiklik hem de direnç vardır.
Ve belki de en önemlisi:
İnsanları anlamak, onlara bakmakla değil; onları gerçekten görmekle başlar.
Bu kadar spoiler yeter deyip alıntılara geçelim:
- Beni sıradışı buluyorlar...Sanırım dünyada ne kadar sıradan olduğumun adece ben farkındayım. Bu arada adım August..."
- Okulun ilk günü o kadar gergindim ki
midemdeki kelebekler daha çok içimde uçuşan güvercinlermiş gibi geliyordu.
- "Hayallerinizin peşinden koşmanız çok iyiymiş," dedi
- August Güneş'tir. Annem, babam ve bense Güneş'in yörüngesinde dönen gezegenler.
- O sadece bir çocuk. Evet, hayatımda gördüğüm en tuhaf görünümlü çocuk.
Ama sadece bir çocuk.
- Ruhun aynı kalıyor ama geri alan her şey farklı oluyor.
- Yani bunu sadece nazik lmak için yaptığını biliyordum ve bunun çok cesurca olduğunu
şünmüştüm.
- Dostça davranmanız yeterli değildir. Dost olmanız gerekir.
Kitabı henüz okumadıysanız, lütfen okuyun.
Bu da benden olsun: Her çocuk özeldir; önemli olan, dışına değil içindeki yapabildiklerine ve olmak istediklerine bakabilmektir. Aylin Özgür
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.