İs kukan zeytin ağaçı 1Alıntı
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde sadece kapağını kapatmazsın; içindeki duyguları da uzun süre taşırsın. İs Kokan Zeytin Ağacı tam olarak böyle bir kitap.
Bu roman sadece bir aşk hikâyesi değil; savaşın ortasında ayakta kalmaya çalışan insanların kırılmış ruhlarını anlatıyor.
Kitabın en güçlü yanı, duyguları okuyucuya gerçekten hissettirmesi. Mihra’nın korkusunu, çaresizliğini, özlemini okurken sanki onunla birlikte yaşıyorsun. Özellikle savaş sahnelerinde insanın içine ağır bir his çöküyor. Çünkü yazar olayları abartılı değil, gerçekçi ve duygusal bir şekilde anlatıyor.
Mihra Elnurova karakteri güçlü yazılmış. Her şeye rağmen ayakta durmaya çalışması, sevdiklerini kaybetme korkusuyla yaşaması insanı çok etkiliyor. Ama kitabın en unutulmaz taraflarından biri kesinlikle Yusuf Agâh.
Yusuf Agâh öyle “mükemmel erkek” gibi yazılmamış; sessizliğiyle, koruyuculuğuyla ve hislerini belli etmeden sevmesiyle etkileyici olmuş. Bazı sahnelerde tek bir cümlesi bile uzun uzun düşündürüyor.
Romanın atmosferi çok güçlü. Okurken sadece karakterleri değil; sokakları, korkuyu, dumanı ve savaşın ağırlığını da hissediyorsun. İşte kitabı farklı yapan şey bu: aşkı pembe bir dünyada değil, karanlığın içinde anlatması.
Dili akıcı olduğu için sayfalar hızlı ilerliyor ama duygusal yoğunluk yüzünden bazı yerlerde durup düşünmek istiyorsun. Özellikle Mihra ile Yusuf arasındaki sahneler hem huzur veriyor hem de insanın içini acıtıyor. Çünkü okuyucu sürekli “mutlu olabilecekler mi?” hissiyle devam ediyor.
Bir hayran olarak kitabın en etkileyici tarafı, karakterlerin kusurlu ve gerçek hissettirmesi. Ağlıyorlar, korkuyorlar, kırılıyorlar ama yine de birbirlerine tutunmaya çalışıyorlar. Bu yüzden hikâye yapay durmuyor.hissetiriyur
Kitap bittikten sonra geriye şu his kalıyor: Bazı insanlar birbirini savaşın ortasında bile bulabilir… ama hayat onları hep sınar.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.