Felaket başladığında en son öğrenilenler, ilk unutulanlar olacak.
Not: içerik hakkında bilgi vardır. Kitabı okumadıysanız incelememi okumanızı tavsiye etmem. Kendime hatırlatma olarak yazdım.
Charlie dünyaya çok düşük bir zeka ile gelmiş bir çocuk. Ailesi özellikle annesi bunu farkettiğinde durumu kabullenmez ve Charlie’yi zorlar. Öğrenemediği her şey öfkeyi, suçlanmayı ve şiddeti artırır. Kız kardeşi Norma doğduğunda işler daha kötüye gider. Normal bir kız olan Norma 8 yaşına geldiğinde Charlie evden gönderilir. Bakım evlerinde, engelli bireyler için olan okullardan geçen zamandan sonra bir fırında çalışıp, alay konusu olduğunu farkedemeden yaşayan Charlie bir deneyin parçası olur. Ameliyat edilir ve zeka seviyesi hızla yükselmeye başlar. Kitap Charlie’nin ameliyattan sonra tuttuğu günlükler ile başlıyor. Çocuksu ve basit bir dille yazılan günlüklerde değişim görülüyor. Dil değişiyor, yazım kuralları belirginleşiyor. Daha önce Algernon adlı farede başarılı sonuç veren deney Charlie’yide zeki bir yapmıştır. Hatta dahi. Artık neredeyse dünyada konuşulan bütün dilleri biliyor. Daha önce ona olağanüstü gelen makalelerin bilimsel eksikliklerini görüyor. Zeki değilken insanlar onunla dalga geçiyor arkadaş olmuyordu. Ama şimdi de bir dahi ve insanlar onu ukala, duygusuz buluyor ve onun yanında eksik hissettikleri için arkadaş olmuyor. Charlie aşkı da, tutkulu ilişkileri de yaşıyor. Ve algernondaki garip değişiklikleri farkedene kadar her şey iyi gidiyor. Algernonda beklenmedik bir gerileme başlıyor. Agresif ve unutkan oluyor. Charlie yaptığı testlerde bunun çok geçmeden kendi başına da geleceğini anlıyor. Kısa bir süre sonra Algernon ölüyor. Vakti kısıtlı olan Charlie annesini ve kız kardeşini görmeye gidiyor ve bu yüzleşme epey sarsıcı oluyor. Babasını annesi terk etmiş. Onu da görmeye gidiyor. Geçmişle hesaplaşmasını bitiren Charlie kötü sonu bekliyor. Felaket başladığında en son öğrenilenler ilk unutulanlar oluyor. Öğrendiği diller gidiyor. Bilimsel yazıları anlamakta zorlanıyor. Ve eski çocuksu ifadeleriyle yazmaya başlıyor yeniden. Eski çalıştığı fırında işe geri dönsede artık insanların kendisine acımasını istemiyor ve kendisi gibi olan insanların kaldığı bir kliniğe gitmeye karar veriyor. Herkese veda için yazdığı mektubu, evinin arka bahçesine gömdüğü Algernon’un mezarına arada çiçek bırakmayı unutmayın diye bitiriyor.
Uzun zamandır beni ağlatan bir kitap okumamıştım. Paramparça oldum.
11 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.