“Nedir bu telaş, nedir bu hiç dinmeyen hengâme?
İnsan, bir yerlere yetişmeye çalışırken en çok kendine geç kalıyor.
Günler birbirine karışıyor, saatler akıp gidiyor;
ama kimse gökyüzüne uzun uzun bakmaya,
bir çiçeğin zarafetini fark etmeye,
kalpten edilen bir sohbetin huzurunda durmaya vakit bulamıyor."
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.