Bazı kitaplar sadece bir suç hikayesi anlatmaz öfkeyi, pişmanlığı ve insanın içine yıllarca gömdüğü acıları da masaya yatırır. S. A. Cosby’nin Ustura Gözyaşları tam olarak böyle bir roman. Kitap boyunca iki baba görüyoruz. Birbirlerinden nefret eden, geçmişte yanlış kararlar vermiş, sevgilerini göstermeyi becerememiş iki adam… Ama çocuklarının trajik ölümü onları aynı yola sürüklüyor. İşin en etkileyici tarafı ise hikayenin yalnızca intikam üzerine kurulmaması. Asıl mesele suçluluk, erkeklik baskısı, önyargılar ve geç kalınmış yüzleşmeler. Karakterlerin iç çatışmaları o kadar gerçek hissettiriyor ki bazı sahnelerde aksiyondan çok onların suskunluğu çarpıyor insanı. Kitabın temposu neredeyse hiç düşmüyor ama buna rağmen karakter derinliği kaybolmuyor. Ben en çok, romanın iyi insan olmak ile iyi bir baba olmak arasındaki farkı hissettirmesini sevdim. Her karakter gri. Kimse tamamen haklı değil ama herkesin taşıdığı yara anlaşılabiliyor. Karanlık, sert ve zaman zaman boğucu bir hikayeydi. Polisiye okumayan birinin bile rahatlıkla bağ kurabileceği, güçlü bir roman bence.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.