Burak Örgen
@Borgen
Hiçbir şeyi hissetmeye vaktin kalmasın diye meşgul olmak istiyorsun
Sabitlenmiş gönderi
Hayat seni güldürmüyorsa espriyi anlamadın demektir.
Anton Çehov
Sissoylu Son İmparatorluk, uzun zamandır okuduğum en sürükleyici fantastik romanlardan biri oldu. İlk sayfalarda karanlık atmosferi, külle kaplı dünyası ve baskı altındaki halkıyla dikkatimi çekti ilerledikçe ise kendimi büyük bir planın, zekice kurulmuş bir isyanın ve unutulmaz karakterlerin içinde buldum. Özellikle Vin'in dönüşümünü okumak büyük keyifti. Kendine güvenmeyen, hayatta kalmaya çalışan bir kızdan güçlü bir karaktere evrilişini adım adım takip etmek romanın en sevdiğim yanlarından biri oldu. Kelsier ise karizması, umut aşılayan tavrı ve liderliğiyle hikayeye ayrı bir enerji katıyor. Sanderson'ın büyü sistemi olan Allomansi ise okuduğum en özgün sistemlerden biri. Metallerin farklı güçler sağlaması fikri ilk başta karmaşık görünse de kısa sürede hikayenin en heyecan verici parçalarından biri haline geliyor. Ama kitabı benim için özel yapan şey sadece büyü sistemi ya da aksiyon değildi. Umut, özgürlük ve değişim üzerine anlattıkları da en az bunlar kadar etkileyiciydi. Karanlığın içinde bile insanların bir kıvılcıma tutunabilmesini çok güzel işlemiş. Serinin ilk kitabı olmasına rağmen kendi içinde oldukça doyurucu bir hikaye sunuyor ve son sayfayı çevirdiğinizde devamını okumamak neredeyse imkansız.
Zihnimde yeni bir pencere açan okumaydı. Jacqueline Harpman, erkeklerin var olmadığı kapalı bir dünyada büyüyen genç bir kızın gözünden insan doğasını, özgürlüğü ve kimliği sorguluyor. İlk bakışta distopik bir kurgu gibi görünse de satırlar ilerledikçe bunun aslında insan olmanın ne demek olduğuna dair derin bir anlatı olduğunu fark ediyorsunuz. Kitabın en sevdiğim yanı, okuru sürekli alışılmış düşünce kalıplarının dışına itmesi oldu. Bizim için sıradan olan birçok kavram, kahramanın gözünde tamamen yabancı ve yeniden keşfedilmeyi bekleyen şeyler haline geliyor. Bu da okuma deneyimini son derece farklı ve düşündürücü kılıyor. Yalnızca iyi bir distopya değil aynı zamanda özgürlük, merak ve insan kimliği üzerine unutulmayacak bir edebiyat deneyimiydi. Bitirdikten sonra zihnimde yaşamaya devam eden kitaplardan biri oldu.
