Burak Örgen
@Borgen
Hiçbir şeyi hissetmeye vaktin kalmasın diye meşgul olmak istiyorsun
Reklam
Büyük olaylardan çok insanların iç dünyasına odaklanan ama buna rağmen sayfaları hızla akıp giden bir roman oldu benim için. Kitap, Napoli'nin yoksul mahallelerinden birinde büyüyen Elena ve Lila'nın çocukluktan gençliğe uzanan dostluğunu anlatıyor. Ancak bu dostluk bildiğimiz sıcak arkadaşlık hikayelerinden biraz farklı. İçinde hayranlık da var, kıskançlık da sevgi de var, rekabet de. Lila, roman boyunca hem etkileyici hem de gizemli kalmayı başarıyor. Mahallenin atmosferi, aile ilişkileri ve dönemin toplumsal yapısı da hikayeye güçlü bir arka plan oluşturuyor.
Dostluk, sınıf farkı, kadın olmak ve büyümek üzerine güçlü bir roman.
Sissoylu Son İmparatorluk, uzun zamandır okuduğum en sürükleyici fantastik romanlardan biri oldu. İlk sayfalarda karanlık atmosferi, külle kaplı dünyası ve baskı altındaki halkıyla dikkatimi çekti ilerledikçe ise kendimi büyük bir planın, zekice kurulmuş bir isyanın ve unutulmaz karakterlerin içinde buldum. Özellikle Vin'in dönüşümünü okumak büyük keyifti. Kendine güvenmeyen, hayatta kalmaya çalışan bir kızdan güçlü bir karaktere evrilişini adım adım takip etmek romanın en sevdiğim yanlarından biri oldu. Kelsier ise karizması, umut aşılayan tavrı ve liderliğiyle hikayeye ayrı bir enerji katıyor. Sanderson'ın büyü sistemi olan Allomansi ise okuduğum en özgün sistemlerden biri. Metallerin farklı güçler sağlaması fikri ilk başta karmaşık görünse de kısa sürede hikayenin en heyecan verici parçalarından biri haline geliyor. Ama kitabı benim için özel yapan şey sadece büyü sistemi ya da aksiyon değildi. Umut, özgürlük ve değişim üzerine anlattıkları da en az bunlar kadar etkileyiciydi. Karanlığın içinde bile insanların bir kıvılcıma tutunabilmesini çok güzel işlemiş. Serinin ilk kitabı olmasına rağmen kendi içinde oldukça doyurucu bir hikaye sunuyor ve son sayfayı çevirdiğinizde devamını okumamak neredeyse imkansız.
Reklam