Burak Örgen
@Borgen
Hiçbir şeyi hissetmeye vaktin kalmasın diye meşgul olmak istiyorsun
Elena Ferrante bu kez sadece Elena ve Lila'nın dostluğunu değil, yılların insanlarda bıraktığı izleri, kayıpları, pişmanlıkları ve değişimi anlatıyor. Seri boyunca hayranlıkla izlediğim o karmaşık dostluk burada en olgun ve en kırılgan haline ulaşıyor. Elena'nın iç hesaplaşmaları, Lila'nın çözülemeyen gizemi ve ikisinin birbirine görünmez bağlarla bağlı oluşu kitabın her sayfasında hissediliyor. Yine de serinin bazı bölümlerinde tempoyu biraz düşük buldum. Ferrante'nin karakterlerin iç dünyasına yaptığı uzun yolculuklar her zaman güçlü olsa da zaman zaman hikayenin akışını yavaşlattığını hissettim. Buna rağmen son sayfayı kapattığımda uzun yıllardır tanıdığım insanlara veda etmiş gibi hissettim. Napoli Romanları yalnızca iki arkadaşın hikayesi değil dostluğun, rekabetin, sevginin ve hayatın insanı nasıl dönüştürdüğünün unutulmaz bir anlatısı.
Reklam
Bir serinin final kitabından beklentim her zaman yüksektir ama Çağların Kahramanı beklentilerimin çok ötesine geçti. Brandon Sanderson ilk iki kitap boyunca attığı bütün taşları bu kitapta tek tek yerine oturtuyor ve final sayfalarına geldiğinizde bu kadarını nasıl planladı? diye düşünmeden edemiyorsunuz. Kitabın en sevdiğim yanı sadece büyük savaşlar ya da sürprizler değildi. Karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar, inanç sorgulamaları ve umutla umutsuzluk arasındaki mücadele hikayeye ayrı bir derinlik katıyor. Özellikle Sazed'in yolculuğu beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi. Bazı karakterler için üzülürken bazılarıyla gurur duydum kısacası bu dünyaya gerçekten bağlandığımı hissettim. İlk kitapta başlayan hikayenin böylesine güçlü ve tatmin edici bir finale ulaşması çok nadir karşılaştığım bir şey. Son bölümlerde art arda gelen açıklamalar ve ortaya çıkan büyük tablo karşısında hayran kalmamak elde değil. Sissoylu benim için artık sadece başarılı bir fantastik seri değil karakterleri, kurgusu ve finaliyle türün en unutulmaz eserlerinden biri oldu.
Bu kez olaylardan çok seçimlerin, pişmanlıkların ve hayatın insanı sürüklediği yönlerin ağırlığını hissediyoruz. Lila ve Elena'nın yıllardır süren dostluğu yine hikayenin merkezinde. Ancak artık çocukluk geride kalmış yerini yetişkinliğin karmaşık ilişkilerine, sınıf farklarına, evliliklere ve hayal kırıklıklarına bırakmış. Bazı bölümlerde tempo düşüyor ve anlatı gereğinden fazla uzuyormuş gibi hissettirdi. Buna rağmen karakterlerin yaşadığı dönüşümleri takip etmek ve Napoli'nin değişen atmosferini görmek oldukça etkileyiciydi. Terk Edenler ve Kalanlar, büyük olaylardan çok insanların içlerinde verdikleri mücadelelere odaklanan, karakter odaklı romanları sevenler için güçlü bir devam kitabı. Serinin finaline geçmeden önce taşları yerinden oynatan, sessiz ama önemli bir köprü görevi görüyor.
İlk kitaptaki devrim ve heyecanın ardından bu kez karakterlerin omuzlarına binen yükleri görüyoruz. Özellikle Vin'in yaşadığı iç çatışmalar, güven duygusuyla verdiği mücadele ve kim olduğunu keşfetme çabası kitabın en güçlü yanlarından biri. Aksiyon sahneleri yine etkileyici olsa da bu kez karakter gelişimi ve siyasi entrikalar ön plana çıkıyor. Bazı bölümlerde tempo ilk kitaba göre daha sakin ilerlese de Sanderson'ın kurduğu dünyanın detaylarını görmek ve karakterlerle daha derin bağ kurmak bu süreci fazlasıyla değerli kılıyor. Final kısmı ise yine ustalık eseri sayfalar ilerledikçe bırakmak neredeyse imkansız hale geliyor. Bu seride en sevdiğim şeylerden biri, hiçbir olayın boşuna yaşanmıyor oluşu. Sanderson her detayı sabırla işliyor ve zamanı geldiğinde hepsini anlamlı bir parçaya dönüştürüyor. Kuşatma, bir geçiş kitabı gibi görünse de aslında büyük fırtına öncesindeki sessizlik hissini mükemmel veriyor. Serinin devamı için beklentimi inanılmaz yükselten, karakterlerine daha da bağlanmamı sağlayan ve son sayfasını kapattığımda hemen üçüncü kitaba başlamak istememe neden olan bir okuma deneyimiydi.
Ferrante’nin en sevdiğim yanı, karakterlerini kusurlarıyla birlikte anlatabilmesi. Bu kitapta kimse tamamen haklı ya da tamamen suçlu değil. Yoksulluk, sınıf farkı, kadın olmak, eğitim ve özgürlük arayışı tüm bunlar karakterlerin seçimlerine öyle doğal bir şekilde işlenmiş ki sayfalar ilerledikçe Napoli’nin dar sokakları da karakterler kadar canlı hale geliyor. İlk kitaba göre daha yoğun, daha olgun ve duygusal olarak daha sarsıcı buldum. Özellikle Lila’nın yaşadıkları uzun süre aklımdan çıkmayacak. Seri boyunca unutamayacağım birçok sahne bu kitapta yer aldı. Benim için yalnızca bir arkadaşlık hikayesi değil büyümenin, değişmenin ve bazen en yakın olduğumuz insanla bile aramıza görünmez mesafeler girmesinin hikayesiydi.
Reklam