Dostoyevski'nin "Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık." sözünü duydunuz mu? Ben uzun zaman önce duymuştum ve sadece bu söz için bile bu kitabı merak ediyordum.
Hani bazı kitaplar vardır sayfa sayısı az ama hissettirdiği duygular kocaman olan; işte bu kitap tam olarak öyle. Kısacık bir kitap, bir oturuşta okunur ancak okuduğunuz satırları uzun süre sorgularsınız.
Ana karakterimiz Akakiy devlet dairesinde çalışan, kimsenin dikkatini çekmeyen, kendi halinde bir memurdur. Uzun süredir kullandığı paltosunu terziye götürdüğünde terzi artık dikiş tutmayacak kadar eski olduğunu ve yeni bir palto diktirmesi gerektiğini söylüyor. Akakiy bu yeni paltoya kavuşmak için yediğinden, içtiğinden hatta yaktığı mumdan bile tasarruf etmesi gerekiyor. En sonunda paltoya kavuştuğunda ise daha çok fark edilen biri haline geliyor. Tam bu kısımları okurken Nasrettin Hoca'nın "Ye kürküm ye" masalı geldi aklıma. :)) Hem düşündüren hem hüzünlendiren hikayenin devamı için kitabı okumanızı öneririm.
Palto, severek okuduğum ve çok etkilendiğim kitaplar arasında yerini aldı. Herkese tavsiye ediyorum.
·
342 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.