Kitabı birkaç yıl önce bookstagramı kasıp kavururken almıştım ama o zamanlar nedense elim bir türlü gitmemişti. Sanırım travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) yaşayan bir karakter okumak o an pek de çekici gelmemişti.
Yazardan okuduğum ilk kitaptı. Ama oldukça hızlı ve zorlanmadan alıştım kalemine. Dili aşırı süslü ya da sade değildi, oldukça da akıcıydı.
Ancak ben karakterleri pek sevemedim. Yani biraz sevdim gibi de ama özellikle artık birbirlerine çekildiklerini itiraz edemedikleri o noktaya geldiklerinde bile fazlasıyla aptalca davrandılar. Fisher'ın genel olarak tavırları zaten apayrı... Yani bazı olaylarda aslında tahammül ediliyordu ama okuyanlar bunu anlayacaktır, o sokak sahnesi benim gözümden aşırı düşürdü. Lucy'nin buna tepkisi de şoka soktu açıkçası beni. Yani ikisinin de ne kendisine ne karşısındakine saygısı yokmuş, birbirlerine ne yapsalar okeymiş gibi davranmaları beni çileden çıkardı.
Kitabın ilk yarısını tek bir günde okumuştum, kalan yarısını da çok bambaşka bir günde okudum. Açıkçası ilk başladığımda bu kadar olumsuz değildim kitaba. Fisher'ın davranışları bir şekilde TSSB ile açıklanabiliyordu ama o ikinci yarı benim için kitabı biraz aşağıya çekti.
Fisher'ın lisede tuttuğu günlüğü okumak keyifliydi. Sanırım ikinci yarıda da keyif aldığım tek şey o günlükten kesitler okumaktı. Onun dışında bir de sonunu sevdim. Yani bu kitap benim için biraz arada kaldı.
İkinci şans temalı romantik sevenlerin bir şans verebileceği bir kitap ama bence ilk seçeneklerinizden biri de olmamalı. Benim için tam oturmamış bir kitap oldu. Belki birkaç yıl önce okusam daha çok severek okurdum ama şu anki ben, özellikle bu kadar çok romantik kurgu okuduktan sonra, bu kitaba pek de sıcak bakamıyorum. Green flag erkek beklentisi olanlar kesinlikle sevmez, bunu net olarak söyleyebilirim. Kesin öneririm diyemiyorum ama asla okunmaz da diyemiyorum. Bence biraz araştırıp karar vermeniz daha doğru olur.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.