İktidarın körlüğü ile bireyin uyanışı. Ülkede bir seçim günü yaşanıyor ancak seçmenler gelmiyor, sandık görevlileri bu durumu önce yağmurlu havaya bağlıyorlar ancak yağmur azalınca da gelen yok. Herkes tanıdığını arayarak oy vermeleri için çağırıyor. Saat dolup sandıklar açıldığında %83 oranında BEYAZ OY, boş oy, çıkıyor. Halk devlete karşı tepkili, seçim yapmak değil devlete bir ders vermek istiyor. Ortada bir suç, şiddet ya da lider yok; sadece halkın sessiz bir iradesi var. Buna rağmen devlet hemen bir "gizli örgüt" ve "dış güç" komplosu icat edip, buna sebep olan kimler varsa bulunup onları cezalandırmak istiyor. İktidar halkından o kadar korkuyor ki mutlaka bir suçlu bulmanın peşine düşüyor. Olaylar büyüyor ve şehir resmen kuşatılıyor. Araştırma komisyonu kuruluyor, bunların içinde bir müfettiş var, işin içine girdikçe devletin hırsı ile halkın seçimleri arasındaki gerçekleri görmeye başlıyor, vicdanının sesine kulak veriyor. Gelen mektupta anlatılanlar bu komisyonu zamanında Körlük İlletinde kör olmayan tek kişi olan doktorun karısına ve o gruba yönlendiriyor. Takipler, ev görüşmeleri derken devlet bir günah keçisi bulmanın gücünü elinde tutuyor ancak Beyaz Oy atılmasının sebebinin doktorun karısı olamayacağı söylense de başkan bunu kesinlikle kabul etmiyor, müfettiş ise vicdanen rahatsız. Aslında zamanında körlükle mücadele eden halk şimdi beyaz oyla kendi istekleri ile devlete bir ders vermek istemişti. Ancak devlet halkın karşısında kendini o kadar aciz hissetti ki demir yumruğunu vurmak için yapmadığı kalmadı. Sonu çok hüzünlüydü. Çok severek okudum
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.