" Ben hiç mutlu oldum mu ?"
◇ Karayip edebiyatından ilk kez bir roman okudum. Ama sadece bir roman değildi benim için. İnsanın son anlarını yaşarken kendisiyle olan yüzleşmesiydi.
◇ Yazar, kitabında ölüm düşüncesi ve yalnızlığı bizlere hissettirerek işlemiş. Bunu işlerken de büyük olaylar yerine karakterin hayatından farklı kesitler sunmuş. Kitabın büyük çoğunluğunda karakterin iç konuşmalarını, karayip doğasını görüyoruz.
◇ Karakterle bazen empati kurmaya çalıştığım noktalarda kendimi yalnızlığın içinde buldum bazen de kendimi yalnızlığın içinde buldum. Bazen de akşamın karanlığında, köpeklerle, kuş sesleriyle, güneşin ilk ışıklarıyla...
Kitabın bu noktasında yer yer koptuğum anlar oldu.
◇ Karakterin geçmiş hayatından kesitlerin anlatıldığı kısımları daha çok sevdim. Çünkü olay örgüsü okumayı seviyorum. Eğer sizde bu tarz kısımları romanlarda okumayı seviyorsanız seveceğinizi düşünüyorum.
◇ Yazar bazı kısımlarda eleştirel de bir dil kullanmış. İnsanların acımasızlığı, devletin gücünü yanlış kullanımını yer yer alaylı yer yer direkt olarak eleştirmiş.
◇ Beni kitapta en çok etkileyen nokta ise karakterin kendisine " Ben hiç mutlu oldum mu? " sorusunu sormasıydı. Bu noktada durup bende kendi hayatımı düşündüm. Hangi anlarda mutlu hissettiğimi hangi zamanlarda içten bir gülüş sergilediğimi. Kendi hayatıma dışarıdan bir göz olarak bakmak geriye dönüp düşünmeme neden oldu. Herkesin kendi içinde bu soruya vereceği yanıt tabii ki farklıdır. Benimde içimde bu soruyu yanıtlayan bir taraf var.
¿ Şimdi aynı soruyu ben sizlere soruyorum. Siz hiç mutlu oldunuz mu?
Sabahın Kükreyişi 
Tip Marugg
Sabahın Kükreyişi Tip Marugg
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.