Roman,Saraybosna’da konservatuvarda okuyan,geleceğe dair parlak hayalleri olan ve Sırp bir gence aşık olan Suada’nın hayatının, savaşın patlak vermesiyle nasıl altüst olduğunu anlatır.Düne kadar komşu olan,birlikte kahve içen insanların bir gecede nasıl canavarlaştığını gözler önüne seren bir yapıt.Romanın en güçlü ve en can yakıcı temasıdır.Savaşlarda kadın bedeninin bir "savaş alanı" ve etnik temizlik aracı olarak kullanılmasını, kurulan toplama kamplarındaki sistematik işkenceleri Suada’nın gözünden tüm çıplaklığıyla anlatır.Yıllarca bir arada barış içinde yaşayan halkların,milliyetçilik ve din propagandalarıyla nasıl birbirine düşman edildiğini sorgular.Kitaba adını veren "İncir Kuşları" metaforu, romanda çok katmanlı bir anlama sahiptir. İncir kuşları, göçmen, narin ve özgürlüğüne düşkün kuşlardır. Romanda bu kuşlar:Savaşla birlikte evlerinden, yurtlarından edilen, göçe zorlanan Boşnak halkını ve özellikle kadınları sembolize eder.
Zulmün ortasında bile kafese kapatılamayan insan ruhunu ve özgürlük arzusunu temsil eder."İncir Kuşları", sadece bir savaş romanı değil; unutturulmak istenen bir soykırımın, insanlığın sustuğu bir dönemin edebi çığlığıdır.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.