Kardesler birbirine kalleslik etmez!!
Herkese selam. Uzun zaman sonra inceleme yaziyorum ve acik konusayim: bunun en iyisi olmasini istiyorum. Cunku bu serinin bende yeri gercekten cok ayri.
Daha yayinevi degismeden, Ovguyu kimse tanimazken baslamistim okumaya. Hic beklentim yoktu. Hatta iyi olacagini bile dusunmuyordum; sadece “korsan kurgusu” diye bir hevesle actim kitabi… ve buyuk ters kose yedim. Ilk kitap hala favorimdir.
Sonra Ovguyu sosyal medyada gormeye basladik, kendisinin asiri tatli biri oldugunu fark ettik falan ama neyse ben kitaba doneyim.
Bu kitap bir final ve ben gercekten sunu hissettim:
Sanki bir sey buyudu ve bitti.
Kitap bitince duvara bos bos baktim, abartmiyorum.
Karakterlerden bahsetmezsem olmaz.
Lunu… Ilk kitaptan beri favorimdi. Yasama arzusu, cesareti ve durusu… belki de biraz kendime benzettigim icin bu kadar baglandim, bilmiyorum. Bu kitapta duygularini o kadar net hissettim ki. Gercekten mutlulugu sonuna kadar hak ediyordu.
Hodbin… Ilk kitapta birbirlerinden nefret eden iki karakterin bu noktaya gelmesi… Iste bu gelisim. En kurnazlardan biriydi ama bu kitapta Lunuyla birlikte sefkati ve sevgiyi de ogrendi. Bu degisimi izlemek cok guzeldi.
Beau… benim masum, uzumlu kekim.
(Sokak Nobetcileri okuyanlar ne demek istedigimi anlar bir Bartu hissi var.)
Evet, hatalar yapti ama kim yapmaz ki? Zaten cogu karakterin ortak noktasi kabul edilme arzusu. Ben Beau’ya hic kizamadim, hatta bastan beri affetmistim.
Sonu biliyordum (spoiler yemistim maalesef…) ama hazirliksiz yakalansaydim beni nasil parcalayacagini dusunmek bile istemiyorum. Bu beslinin eksik olmasi fikrini hala reddediyorum.
Dante… basta hic isinamadim. Fazla soguktu benim icin. Ama bu kitapta biraz daha yaklastik. Yine de mesafemiz var ama sunu soyleyebilirim: sen de en iyisini hak ediyorsun.
Arm… Ah Arm. Ilk kitapta cok seviyordum ama sonra o gazap onu ele gecirdi. Amacindan sapmaya basladikca ben de ondan uzaklastim. Evet, onun da bir kabul edilme arzusu vardi ama yaptigi hatalarla aramizi bozdu. Pismanligi yetti mi? Emin degilim.
Ama sunu fark ettim:
Ben bu besliyi hicbir zaman ayri dusunemedim.
Ve tabii ki sadece onlar degildi. Aspen, Bogar (umarim dogru hatirliyorum, hala uzuluyorum), ve daha niceleri… Bu “devrim” tek basina olmadi.
Ama o son…
Beni garip bir sekilde eksik hissettirdi. Sanki tam zirveye cikiyorduk ki blrden cakildik. Bir tik yarim kalmis hissi var icimde.
Onun disinda, Ovgunun yazim diline gercekten bayiliyorum. Betimlemeleri cok guclu ve kurdugu evren insani icine cekiyor.
Sizi asla pisman etmeyecek bir kurgu herkese iyi okumalar dilerim <3
·
269 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Beau severler derneğinin hakiki bir üyesi 🥳
Açık konuşayım dediğin nerdeyse her şeye katılıyorum sadece karakter bazına inince birkaç farklı düşüncemiz var o kadar.
Ben de senin aksine ilk kitapta Lunu'yu bencilliğinden ötürü fazla sevmemiş, Gazabı ise Arm'a fazlasıyla yakıştırmıştım. Ama Beau sevgimiz ortak ☺️
Lunu ve Hodbin candır bu arada, fav çiftim. Bir de bana mı öyle geliyor yoksa sonda Dante kendine harem mi kurmaya başladı. 🫠 Aspen ve Beş Beter'le gitmesinden bahsediyorum.
Ve bu arada diğerleri onunla değil, değil mi? Yoksa ben mi yanlış anladım, yani neticede yolladı yine de ayrıldı.
Ebrar ₊ ⊹
Gönderi Sahibi
Ay evet beauya cok da uzuldum sonda😭 Lunu ve hodbin cok tatlilar ya ozellikle son bolumde kizarmalari falan asiri guzeldi tekrar tekrar okurum artik💗💗 Gercekten dantenin o gucunu cok seviuorum ya beau gitti diye bitap dusmedi onun yerine intikam almayi secti,, bes beterin bu kitapta kendini bulmasi da çok iyiydi keske devami olsaydi dante ve (artik ekibi) muhtemelen kendi yollarindan devam edecekler. Yok yok sanki beau onlari birlestiren bag gibiydi simdi beraber olmak yerine iki gruba ayrildilar😭 Arm lunu ve hodbin ayri ekip dante bes beter ve aspen ayri bi ekip oldu amaclari farkli cunku:((
