“At Kız” sadece Türkan Saylan’ın hayatını anlatan bir biyografi değil; aynı zamanda bir dönemin mücadele ruhunu, idealizmini ve vazgeçmemeyi anlatan çok güçlü bir eserdi benim için. Kitabı okurken en çok etkilendiğim şey, Türkan Saylan’ın karşısına çıkan onca engele rağmen yolundan dönmemesi oldu. Özellikle Anadolu’daki kız çocuklarının eğitimi için verdiği mücadele insanın içini hem umutla hem de hüzünle dolduruyor.
Kitabın dili oldukça akıcıydı. Yer yer duygusal anlar olsa da abartıya kaçmadan, samimi bir anlatımla ilerliyor. Türkan Saylan’ın sadece başarılı bir doktor değil; aynı zamanda inatçı, çalışkan ve toplum için gerçekten çabalayan bir insan olduğunu görmek bana çok şey düşündürdü. Bazı bölümlerde onun yaşadığı baskıları okuyunca sinirlendim, bazı yerlerde ise yaptığı fedakârlıklara hayran kaldım.
En sevdiğim taraflarından biri, kitabın sadece başarıları anlatmamasıydı. Türkan Saylan’ın yorulduğu, kırıldığı, mücadele etmekten bunaldığı anlar da vardı. Bu yüzden karakter değil gerçek bir insan okuduğumu hissettim. Özellikle eğitim konusunda söyledikleri bugün hâlâ geçerliliğini koruyor.
Bence kitap, sadece Türkan Saylan’ı tanımak için değil; bir insanın gerçekten inanırsa ne kadar büyük değişimler yaratabileceğini görmek için de okunmalı. Bitirdiğimde içimde garip bir duygu kaldı: Hem umutlu hem de biraz mahcup hissettim. Çünkü bazı insanlar gerçekten hayatlarını başkaları için yaşamayı başarıyor.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.