Meğer benmişim bütün muamma
Çölden geçip atlarını kaybeden
Yolların karanlık ve dalgın seyrettiği
O çok yüzlü, yangın gözlü ıstırap
O kötürüm bezirgân benmişim
Yarım kalmış bir ömrün bahçesinde
Gül olmuş sararmışım, gül olmuş tükenmişim
·
147 Gösterim
1 Yorum
İnsan bazen kendi hayatının en büyük muamması olur. İçinden geçtiği çöllerde çok şey kaybeder; umutlarını, hayallerini, hatta eski hâlini… Ama yine de yarım kalmış bir ömrün bahçesinde solsa da gül olmaktan vazgeçmez. Acılar insanı tüketirken aynı zamanda olgunlaştırır; geriye ise suskun ama derin bir hikâye kalır.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.