Ah Marguerite ahh! Bazen son kez görmek istersin.
“….onu öylesine seviyordum ki, ateşli aşkımın taşkınlığı içinde, bir daha başkasının olmasın diye onu öldürsem mi diyordum içimden.” Ne kadar etkileyici ama bir o kadar da tehlikeli cümle değil mi ?
Merak etmeyin kitap bu derece bir takıntılı aşkı anlatmıyor. Öncelikle incelemede spoiler yok rahatlıkla okuyabilirsiniz. Birazdan okuyacağınız şeyler bir nebze abartı gelebilir ama kitabı okuduğunuz ruh hali çok önemli.
Genç bir adamın, bir hayat kadınına olan aşkını anlatan bir kitap.Kitaptaki tabiriyle bir ‘yosma’ nın hikayesi. Bu tarz bir hikayeye bu kadar üzüleceğim aklımın ucundan bile geçmezdi. Hep zaten insanın başına gelenler aklının ucundan geçmeyen şeyler değil mi ? Keşke hiç bitmese hep devam etse bu aşk hikayesi diye okuduğum bir kitap. Sonu nasıl olursa olsun ama hiç bitmesin, hep okuyayım istedim.
Kitap aşırı akıcı. Kitabın ilk 30-40 sayfalık kısmı sizi sıkabilir. Sabırlı olun. Klasikler zaten hep böyledir. Klasik olmak kolay mı ?
Konu çok güzel işlenmiş. Lakin öyle cümleler var ki hemcinslerimden iğrendim. Çoğu zaman ‘İnsan nasıl bu kadar zalim olabilir?’ diye sorguladım. Her şeyin rakamlarla ifade edildiği şu zamanda zalimliğin de derecesini sorguluyor insan. Ölümün olduğu dünyada kimse bu kadar zalimliği hak etmez, etmemeli.
Bir kitabı okurken dünyadan hiç bu kadar uzaklaştığımı hatırlamam. Çevremdeki hiçbir sesi duymadığımı kitabı bitirince anladım. Tabi olur ya içiniz çok sıkıldığında ‘off’larsınız. Tam olarak öyle bölümler de var. İç sıkıntısından kaç kez okumayı bıraktığım da oldu. İç sıkıntısı derken kitap için olumlu anlamda söylüyorum.
Kitabın sonuna doğru öyle bölümler oldu ki önceki günden kalmış ısıtıp getirdikleri en sevdiğim pasta olan ama ilk defa tek başıma yediğim Brownili pastayı bile soğuttum. Ayrıca özellikle son bölümde post-it yapıştırmadığım cümle yok desem yeridir.
“İnsan çok sevdiğinde her zaman aynı karşılığı alır mı?” “Sevgi insanı yaşatır mı yoksa kalan ömrünü mü uzatır biraz?” Tüm bunların cevapları kitabı okuyan kişiye göre değişir.
Alıntılayacağım o kadar derin cümleler vardı ki kıyamadım alıntılamaya. Bir kitap üzerine inceleme yazacağım aklıma gelmezdi ama A.Dumas Fils yazdırdı.
Kitap bitince “Ruhsuz beden, düşüncesiz nesne durumuna geldim.” alıntısındaki gibi bir durumu yaşadım.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.