Kitap 64 sayfa olmasına rağmen okumam biraz uzun sürmüş olabilir. Aforizma tarzında bir eser. Buna rağmen okumakta zorlandım. Çoğu cümleyi iki defa falan okumuşumdur. Ki bunun nedeni yazarın anlatmak istediği şeyi tam mânâsıyla anlamak istemiş olmam. Gerçi bazı yerleri anlayamadım ama:-)
Kitaptaki bazı cümleler önceden okuduğum Oscar Wilde eserlerinden aklımda kalmış. Keşke her alıntının altına kaynağı da yazsalarmış. Kitabı başta Aforizmalar tarzında sanıyordum. Bundan kastım, varsayıyorum yazarın not defteri veya şuraya buraya karaladığı birkaç cümle, anlık düşünceler tarzı. (Bahsettiğim Aforizmalar kitabında da sadece kitaplarından alıntılar mı var bilgim yok ama bu kitapta çok fazla diğer kitaplardan alıntı vardı. Bilgisi olan varsa yardımcı olabilir mi?)
Yazarın bazı konularda dalga geçer gibi bir mizacı var. Mesela tek akıllı olanın kendisi olduğunu söylediği kısımlar. Şahsi görüşüm şu ki, yazarı tanıdığım kadarıyla, ironi tarzında birkaç cümle kurmuş. Bunu söylememin sebebi de okuduğum bir incelemede yazarın bu cümlelerini böbürlenme için yazdığını vs söylemiş. Belki görmeyecek -muhtemelen- ama belirtmek isterim bu konudaki düşüncelerimi.
Zaten Oscar Wilde'nin mizacı bir yazım tarzına sahip olduğunu çoğumuz biliyoruzdur. (Yazar hakkında pek araştırmam olmadı ama genel görünüm olarak böyle aklımda kalmış)
Aslında Oscar Wilde ile fikirlerimizin uyuşmadığı çok yer vardı. Ama Aforizmalar kitabında olduğu gibi bu kitapta da yer yer tebessüm ederek okuduğum yazınlar vardı.
Sevmediğim kısımlar de vardı. Bunlar bence mizahi değil de gerçekten yazarın kendi düşünceleridir. Bu konuda eleştirmeye hakkım var bence. En sevmediğim kısımlardan biri sadakat konusundaki düşünceleriydi. Umarım cidden öyle düşünmüyorsunuzdur Oscar Wilde
Şimdilik düşüncelerim bu yönde. Şöyle bırakayım. Umarım faideli bir inceleme olmuştur.