Derdim türlü türlü, yoktur ilacım,
Hiçbir türlü bulamadım dermanı.
Bir dost bulup dem sürmekti amacım,
Gam kasavet çevreledi her yanı.
Kalemi kırılsın bunu yazanın,
Söyler söyler derdi bitmez ozanın.
Çağır bağır, emir onun, söz onun,
Yazan kâtip böyle yazmış fermanı.
Bir bahtı karayım, gülmedi yüzüm,
Neşeli görünür, kan ağlar özüm.
Kış misali geçti baharım yazım,
Kaldırmadı başımdaki dumanı.
Dünya dedikleri bir büyük handır,
Aşık Veysel durmaz ağlar bunca zamandır.
Az yaşa, çok yaşa, sonu virandır,
Bir gün göçüp gider ömür kervanı.
Âşık Veysel