İnsan bazen birini kaybedince aslında onunla hiç gerçekten birlikte olmadığını fark ediyor. Aynı evde yaşamak, aynı hayatın içinde olmak yakınlık kurmaya yetmiyor bazen.
Kitaptaki o yas hâli de sadece bir ölünün ardından duyulan eksiklik değil; yaşanamamış şeylerin, söylenmemiş sözlerin, yarım kalmış bir hayatın ağırlığı gibi. Bunu çok büyük cümlelerle değil, sade ve yormayan bir yerden anlatıyor.
Geç kalmak diye bir şey yok. İnsan bazen en çok dağıldığı yerde kendine yaklaşabiliyor. Ve bazı hayatlar tam da o kırılmadan sonra çiçeklenmeye başlıyor.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.