Boğazımda koca bir yumru bıraktı bu kitap. Sanki seslice ağlasam geçecekmiş gibi. Öyle büyük bir zevkle okudum ki size anlatamam, tadı damağımda kaldı. Ve de tam da isteyeceğim şekilde sonlandı.
Yazarın okuduğum 2.kitabıydı, bütün kitaplarını okumak istediğime karar verdim “Kar Kuyusu” da bitince. “Körburun” yine de favorim tabi ki.
Aşağıda yazacağımı alıntı ise bence kitabı özetler nitelikte;
“Sırf hayatta tutunabilecekleri başka bir şey bulamadıkları için çocuk yapan insanlara izin vermemek lazım. Daha kendi mutluluğunu sağlayamadan bir de çocuğun olursa onun mutlu olmasını nasıl sağlayacaksın?”
Doğarken anne babanı seçemiyorsun, hayatın anne babanın ruh sağlığına bağlı olarak şekilleniyor, nasıl büyük bir yük farkındasınız değil mi?
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.