Murdle Jr. #okudumbitti
Kitap değil, masaya kurulup oynanan bir dedektiflik oyunu gibi. Daha ilk sayfalarda “tamam, ben bu ekibe katıldım” diyorsun. Kurşun kalem eline yapışıyor, gözün ipuçlarında, zihnin sürekli “peki bu detay neden burada?” diye çalışıyor.
Serinin en sevdiğim yanı okur gibi değil, aktif bir dedektif gibi ilerliyorsun. Şüpheliler, mekânlar, küçük ters köşeler… Hepsi seni nazikçe zorlayan ama asla yormayan bir tempoda geliyor. Özellikle Jake–Olivia–Julius ve tabii ki Buster McPaws… Karakterler “süs” gibi durmuyor; her birinin enerjisi bulmacalara ayrı bir tat katıyor. Buster’ın varlığı bile tek başına sayfaları daha eğlenceli yapıyor.
Bir de kitapların tonunu çok iyi ayarladıklarını düşünüyorum. Gizem var, merak var, tempo var ama bunların hepsi çocuklara uygun, güvenli bir macera hissiyle geliyor. Zorluk seviyesi de güzel ilerliyor; başta sistemi kavrıyorsun, sonra “tamam, ısındım” dediğin anda daha kıvrak düşünmen gereken kısımlar açılıyor. Bu da “yapamadım” moral bozukluğu yerine “bir dakika, buldum!” coşkusunu büyütüyor.
Akış net, mizah dozunda, yönlendirmeler anlaşılır. “Bulmaca kitabı” deyince bazen kuru bir yapı olur ya… Burada o yok. Her şey bir maceranın parçası gibi hissettiriyor.
Kime öneririm?
Bulmaca seven çocuklara (ve “ben sadece bakacağım” deyip sonra kalemi kapan ebeveynlere )
Dikkat, çıkarım, neden-sonuç ilişkisi gibi becerileri oyun gibi çalıştırmak isteyenlere
Kısa kısa vakalarla “bir tane daha” dedirten kitap arayanlara
Murdle Jr. evde mini bir kaçış oyunu kurmak gibi. Bitince de insanın aklında şu kalıyor: “Yeni vaka yok mu?”
@olimposcocuk
#MurdleJr #BulmacaKitabı #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.