Kitabı ilk okuduğumda William Faulkner in zekasına büyük bir hayranlık duydum. 20. Yüzyılın en büyük modernist romancıları arasında olan Faulkner, kitabını 15 farklı bakış açısıyla yazmış . Kitaptaki her karakterin kendine özgü bir anlatış biçimi var ve hepsinin anlattığı hikaye aynı : çocukların annesi Addie nin ölümü ve vasiyetinden dolayı gerçekleştirdikleri uzun yolcukluk. Kitap pesimistik fakat okunmaya değer bir özellikte. Şu ana kadar okuduğum bende büyük etki bırakan kitaplardan biridir "Döşeğimde ölürken"