Anna Sewell’ın ölümsüz eseri Siyah İnci (Black Beauty), bir atın gözünden yazılmış ilk romanlardan biri olmanın ötesinde, edebiyat tarihinin en güçlü empati ve adalet manifestolarından biridir.
"Bir canlının sessiz çığlığını, bir atın gözlerinden okumak..."
"İnsanlar zalimlik yaptıklarında buna genellikle 'itaatsizlik' diyorlar, oysa tek yaptıkları kendi cehaletlerini ve sabırsızlıklarını örtbas etmeye çalışmak."
Siyah İnci, çocukken çoğumuzun bir şekilde denk geldiği ama yetişkin kafasıyla okunduğunda kelimelerin ağırlığının çok daha iyi anlaşıldığı o özel kitaplardan. Asil bir atın doğduğu andan itibaren yaşadığı iniş çıkışları, el değiştirmelerini ve maruz kaldığı muameleleri okurken adeta bir dönem panoramasına şahit oluyoruz.
Kitapta beni en çok etkileyen şey, hayvanların dünyasındaki o saf sadakat ile insanların dünyasındaki karmaşık acımasızlık arasındaki tezat oldu. Siyah İnci ve arkadaşı Ginger'ın kaderi, bize sessiz canlıların da bir ruhu, hafızası ve kırılan onurları olduğunu çok net gösteriyor. Sewell bu eseri yazarken edebi bir kaygıdan ziyade, o dönemde atlara yapılan eziyetlere dikkat çekmek istemiş ve bunu öyle kalpten yapmış ki, yüz yılı aşkın süredir güncelliğini hiç yitirmemiş.
Kelimelerin gücüyle empati kurmak, vicdanınızı dinlendirmek ve o eski, dokunaklı klasikler dünyasına dönmek istiyorsanız kesinlikle kitaplığınızda bulunmalı. Karakteri ve duruşu olan bir kitap.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.