İbni Arabi ve Derrida / YapısökümFelsefe-Düşünce
Yalnızca Doğu ile Batı arasında yüzeysel benzerlikler kuran bir çalışma değil; iki farklı düşünce evreninin birbirine gerçekten temas edebileceğini gösteren oldukça güzel bir kitap. Ian Almond’ın özellikle Derrida ile İbn Arabi arasında kurduğu karşılaştırmalar beni en çok etkileyen kısımlardan biri oldu. Çünkü Almond, bunu romantik bir “Doğu zaten her şeyi biliyordu” yaklaşımıyla değil; kavramların iç yapısını dikkatle çözümleyerek yapıyor.
Kitap boyunca Derrida’nın anlamın sürekli ertelenmesine dayanan yapısöküm yaklaşımıyla, İbn Arabi’nin hakikatin sonsuz tecellilerine dair düşüncesi arasında dikkat çekici paralellikler kuruluyor. Özellikle dilin hakikati tam olarak kuşatamaması, anlamın tek bir merkeze sabitlenememesi ve görünür olanın ardındaki katmanlar meselesi çok güçlü biçimde işlenmiş. Almond’un başarısı da burada ortaya çıkıyor: Bir yanda modern Fransız düşüncesi, diğer yanda tasavvufi metafizik olmasına rağmen iki düşünür arasında yapay değil, gerçekten düşünsel bir diyalog kurabiliyor.
Keşke Almond’u Türkiye’de yaşarken tanıyabilseydim. Ian Almond, akademik dili boğucu hâle getirmeden derin bir şekilde ele alması çok iyi bir yazar olduğunu hissettirdi. Tabii ki Kadir Filiz’in çevirmenliği de muhteşem olmuş. Özellikle karşılaştırmalı yorumları, objektif bir şekilde ve muhtaç olduğumuz perspektifte hiçbir yeri güzellemeden doğuyu bizden iyi anlayarak yorumlamasına hayran kaldım. Bazı batılılarda bizdeki ideolojik zehirlenme olmadığı için bu bakış çok doğru bir yerde duruyor.
Bununla birlikte kitap kolay bir metin değil. Özellikle dil felsefesine aşina olmayan biri için bazı bölümler oldukça yoğun gelebilir. Bu nedenle kitabı verimli okuyabilmek adına temel düzeyde de olsa dil felsefesi, yapısöküm veya kıta felsefesine dair bir altyapının faydalı olacağını düşünüyorum. Aksi halde metindeki bazı ince bağlantılar gözden kaçabiliyor.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.