Hayır, benim aklım ve şuurum ve izanım vardır. Her şeyden mahrum, fakat Cenab-ı Hakk'ın insana bahşeylediği en büyük hazineye malikim. Kim bunu verip fâni zevkler almak ister? Deli gibi eğlenmektense akıllı gibi bu âlemi temaşa eylemek insanın şanından değil midir? Fransızların Contemplation dedikleri bu temaşa herkese nasip olsaydı, cihanda bu mecnunâne ihtiraslar ve bunca felaketler olur muydu?