Kitabın sonunda Raphael'in arkadaşının da dediği gibi, bunların çoğu olanaklı olmayan şeyler gibi geldi bana da.
İyi niyetli bütün insanların kurmak isteyeceği bir dünya Ütopya. Ne haksızlık var ne hırsızlık var. Herkes eşit haklara sahip ve para diye bir şey yok. Tek emelleri mutlu olmak ve adaletle geçinebilmek.
Her halükârda bu yönetim biçimini istemek ve kurgulamak çok güzel bir iş. Kitabı okurken kamp ateşi etrafında, kendince hikâyeler uyduran arkadaşı dinleyen bir toplulukta gibi hissetsem de; böyle bir düzenin hayal edilmiş olması bile insanın umutlarını yeşertiyor.
(Bu kitabın basımını çok özensiz buldum.)
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.