“İnsanlar görmeyi beklediklerini görür. Korkunç şeylerin güzel görünebileceği asla akıllarına gelmez.”
Tess Gerritsen kalemine bir kez daha hayran kaldım. Açık ara okuduğum en ağır ve en rahatsız edici Tess kitabıydı. Bu kitap yalnızca okuyucuyu gerilimin içine çekmekle kalmıyor, aynı zamanda psikolojik olarak da fazlasıyla rahatsız ediyor. Kitabı bitirdikten sonra uzun süre duvara boş boş bakıp “Ben az önce ne okudum?” diye düşündüm. Etkisi kolay geçen bir kitap değil. Üstelik rahatsız edici tarafı sadece olayların sertliği değil; anlatılanların gerçek hayatta bir karşılığının olabileceğini bilmek. Çünkü kitabın merkezinde çocuk tacirliği gibi mide bulandırıcı ve karanlık bir konu var. Bu gerçeklik hissi, okurken gerilimi kat kat artırıyor. Hikâye, Maura’nın bir otopsi sırasında duyduğu sesle başlıyor. Ölü olduğu düşünülen bir kadının aslında yaşadığını fark ediyorlar. Kadının gözlerini açtığı o an kitabın atmosferi tamamen değişiyor ve olaylar, onun insanları rehin almasıyla giderek daha karanlık bir hâl alıyor. Her sayfa insanın huzurunu biraz daha bozuyor.Gerilim ve polisiye sevenler için kesinlikle çok etkileyici bir okuma deneyimi. Ama şunu söylemeliyim ki bu kitap herkese göre değil; bazı sahneleri gerçekten insanın içine işliyor.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.