Yaşanan her acı, yaşanılacak her ânın acıtamayacak seviyeye gelmesine bir vesîledir. Zîrâ tekerrür eden acı, ancak yeni bir basamağa çıkmaya cesâret edemeyenlerin acısıdır. Zıddı ile kâim olan bu dünyâ hayatı, ancak acısıyla, tatlısıyla bir bütün teşkîl eder. Binâenaleyh, eskileri (acısıyla) düşünerek yeniyi inşâ' etmeye devam etmek elzemdir.